Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

палеаге́навы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	палеаге́навы	палеаге́навая	палеаге́навае	палеаге́навыя
Р.	палеаге́навага	палеаге́навай палеаге́навае	палеаге́навага	палеаге́навых
Д.	палеаге́наваму	палеаге́навай	палеаге́наваму	палеаге́навым
В.	палеаге́навы (неадуш.) палеаге́навага (адуш.)	палеаге́навую	палеаге́навае	палеаге́навыя (неадуш.) палеаге́навых (адуш.)
Т.	палеаге́навым	палеаге́навай палеаге́наваю	палеаге́навым	палеаге́навымі
М.	палеаге́навым	палеаге́навай	палеаге́навым	палеаге́навых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

палеаге́н-неаге́навы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	палеаге́н-неаге́навы	палеаге́н-неаге́навая	палеаге́н-неаге́навае	палеаге́н-неаге́навыя
Р.	палеаге́н-неаге́навага	палеаге́н-неаге́навай палеаге́н-неаге́навае	палеаге́н-неаге́навага	палеаге́н-неаге́навых
Д.	палеаге́н-неаге́наваму	палеаге́н-неаге́навай	палеаге́н-неаге́наваму	палеаге́н-неаге́навым
В.	палеаге́н-неаге́навы (неадуш.) палеаге́н-неаге́навага (адуш.)	палеаге́н-неаге́навую	палеаге́н-неаге́навае	палеаге́н-неаге́навыя (неадуш.) палеаге́н-неаге́навых (адуш.)
Т.	палеаге́н-неаге́навым	палеаге́н-неаге́навай палеаге́н-неаге́наваю	палеаге́н-неаге́навым	палеаге́н-неаге́навымі
М.	палеаге́н-неаге́навым	палеаге́н-неаге́навай	палеаге́н-неаге́навым	палеаге́н-неаге́навых

Крыніцы: piskunou2012.

палеагео́граф

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

палеагляцыяло́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	палеагляцыяло́гія
Р.	палеагляцыяло́гіі
Д.	палеагляцыяло́гіі
В.	палеагляцыяло́гію
Т.	палеагляцыяло́гіяй палеагляцыяло́гіяю
М.	палеагляцыяло́гіі

Крыніцы: piskunou2012.

палеагнаты́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

палеаграфі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

палеаграфі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	палеаграфі́чны	палеаграфі́чная	палеаграфі́чнае	палеаграфі́чныя
Р.	палеаграфі́чнага	палеаграфі́чнай палеаграфі́чнае	палеаграфі́чнага	палеаграфі́чных
Д.	палеаграфі́чнаму	палеаграфі́чнай	палеаграфі́чнаму	палеаграфі́чным
В.	палеаграфі́чны (неадуш.) палеаграфі́чнага (адуш.)	палеаграфі́чную	палеаграфі́чнае	палеаграфі́чныя (неадуш.) палеаграфі́чных (адуш.)
Т.	палеаграфі́чным	палеаграфі́чнай палеаграфі́чнаю	палеаграфі́чным	палеаграфі́чнымі
М.	палеаграфі́чным	палеаграфі́чнай	палеаграфі́чным	палеаграфі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

палеагра́фія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

палеаеўрапе́ец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

палеаеўрапе́йскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	палеаеўрапе́йскі	палеаеўрапе́йская	палеаеўрапе́йскае	палеаеўрапе́йскія
Р.	палеаеўрапе́йскага	палеаеўрапе́йскай палеаеўрапе́йскае	палеаеўрапе́йскага	палеаеўрапе́йскіх
Д.	палеаеўрапе́йскаму	палеаеўрапе́йскай	палеаеўрапе́йскаму	палеаеўрапе́йскім
В.	палеаеўрапе́йскі (неадуш.) палеаеўрапе́йскага (адуш.)	палеаеўрапе́йскую	палеаеўрапе́йскае	палеаеўрапе́йскія (неадуш.) палеаеўрапе́йскіх (адуш.)
Т.	палеаеўрапе́йскім	палеаеўрапе́йскай палеаеўрапе́йскаю	палеаеўрапе́йскім	палеаеўрапе́йскімі
М.	палеаеўрапе́йскім	палеаеўрапе́йскай	палеаеўрапе́йскім	палеаеўрапе́йскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Verbum