Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

стро́біл

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стро́біл стро́білы
Р. стро́біла стро́білаў
Д. стро́білу стро́білам
В. стро́біл стро́білы
Т. стро́білам стро́біламі
М. стро́біле стро́білах

Крыніцы: piskunou2012.

стро́біла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. стро́біла стро́білы
Р. стро́білы стро́біл
Д. стро́біле стро́білам
В. стро́білу стро́білы
Т. стро́білай
стро́білаю		 стро́біламі
М. стро́біле стро́білах

Крыніцы: piskunou2012.

стро́га

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
стро́га стражэ́й найстражэ́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

стро́гасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. стро́гасць стро́гасці
Р. стро́гасці стро́гасцей
стро́гасцяў
Д. стро́гасці стро́гасцям
В. стро́гасць стро́гасці
Т. стро́гасцю стро́гасцямі
М. стро́гасці стро́гасцях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стро́га-настро́га

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
стро́га-настро́га - -

Крыніцы: piskunou2012.

стро́гі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стро́гі стро́гая стро́гае стро́гія
Р. стро́гага стро́гай
стро́гае		 стро́гага стро́гіх
Д. стро́гаму стро́гай стро́гаму стро́гім
В. стро́гі (неадуш.)
стро́гага (адуш.)		 стро́гую стро́гае стро́гія (неадуш.)
стро́гіх (адуш.)
Т. стро́гім стро́гай
стро́гаю		 стро́гім стро́гімі
М. стро́гім стро́гай стро́гім стро́гіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стро́ены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стро́ены стро́еная стро́енае стро́еныя
Р. стро́енага стро́енай
стро́енае		 стро́енага стро́еных
Д. стро́енаму стро́енай стро́енаму стро́еным
В. стро́ены (неадуш.)
стро́енага (адуш.)		 стро́еную стро́енае стро́еныя (неадуш.)
стро́еных (адуш.)
Т. стро́еным стро́енай
стро́енаю		 стро́еным стро́енымі
М. стро́еным стро́енай стро́еным стро́еных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стро́ены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стро́ены стро́еная стро́енае стро́еныя
Р. стро́енага стро́енай
стро́енае		 стро́енага стро́еных
Д. стро́енаму стро́енай стро́енаму стро́еным
В. стро́ены (неадуш.)
стро́енага (адуш.)		 стро́еную стро́енае стро́еныя (неадуш.)
стро́еных (адуш.)
Т. стро́еным стро́енай
стро́енаю		 стро́еным стро́енымі
М. стро́еным стро́енай стро́еным стро́еных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стро́ік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стро́ік стро́ікі
Р. стро́іка стро́ікаў
Д. стро́іку стро́ікам
В. стро́ік стро́ікі
Т. стро́ікам стро́ікамі
М. стро́іку стро́іках

Крыніцы: piskunou2012.

стро́іцца

‘станавіцца ў строй; прыбірацца’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. стро́юся стро́імся
2-я ас. стро́ішся стро́іцеся
3-я ас. стро́іцца стро́яцца
Прошлы час
м. стро́іўся стро́іліся
ж. стро́ілася
н. стро́ілася
Загадны лад
2-я ас. стро́йся стро́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час стро́ячыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.