Verbum

анлайнавы слоўнік

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в е ё з і л м н о п р с т у х ш ы э ю я ’

кы́рк

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

кы́ркаць

‘кулдыкаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	кы́ркаю	кы́ркаем
2-я ас.	кы́ркаеш	кы́ркаеце
3-я ас.	кы́ркае	кы́ркаюць
Прошлы час
м.	кы́ркаў	кы́ркалі
ж.	кы́ркала
н.	кы́ркала
Загадны лад
2-я ас.	кы́ркай	кы́ркайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	кы́ркаючы

Крыніцы: piskunou2012.

кы́ркнуць

‘кулдыкнуць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	кы́ркну	кы́ркнем
2-я ас.	кы́ркнеш	кы́ркнеце
3-я ас.	кы́ркне	кы́ркнуць
Прошлы час
м.	кы́ркнуў	кы́ркнулі
ж.	кы́ркнула
н.	кы́ркнула
Загадны лад
2-я ас.	кы́ркні	кы́ркніце
Дзеепрыслоўе
прош. час	кы́ркнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

кы́ць

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

кы́ш

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кы́шканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	кы́шканне
Р.	кы́шкання
Д.	кы́шканню
В.	кы́шканне
Т.	кы́шканнем
М.	кы́шканні

Крыніцы: piskunou2012.

кы́шкаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	кы́шкаю	кы́шкаем
2-я ас.	кы́шкаеш	кы́шкаеце
3-я ас.	кы́шкае	кы́шкаюць
Прошлы час
м.	кы́шкаў	кы́шкалі
ж.	кы́шкала
н.	кы́шкала
Загадны лад
2-я ас.	кы́шкай	кы́шкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	кы́шкаючы

Крыніцы: piskunou2012.

кы́шнуць

‘прагнаць, папэндзіць (без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	кы́шну	кы́шнем
2-я ас.	кы́шнеш	кы́шнеце
3-я ас.	кы́шне	кы́шнуць
Прошлы час
м.	кы́шнуў	кы́шнулі
ж.	кы́шнула
н.	кы́шнула
Загадны лад
2-я ас.	кы́шні	кы́шніце
Дзеепрыслоўе
прош. час	кы́шнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

кэ́б

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	кэ́б	кэ́бы
Р.	кэ́ба	кэ́баў
Д.	кэ́бу	кэ́бам
В.	кэ́б	кэ́бы
Т.	кэ́бам	кэ́бамі
М.	кэ́бе	кэ́бах

Крыніцы: piskunou2012.

кэ́бмен

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	кэ́бмен	кэ́бмены
Р.	кэ́бмена	кэ́бменаў
Д.	кэ́бмену	кэ́бменам
В.	кэ́бмена	кэ́бменаў
Т.	кэ́бменам	кэ́бменамі
М.	кэ́бмене	кэ́бменах

Крыніцы: piskunou2012.