Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

Стаўпо́віскі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Стаўпо́віскі
Р. Стаўпо́вісак
Стаўпо́віскаў
Д. Стаўпо́віскам
В. Стаўпо́віскі
Т. Стаўпо́віскамі
М. Стаўпо́вісках

Стаўпы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Стаўпы́
Р. Стаўпо́ў
Д. Стаўпа́м
В. Стаўпы́
Т. Стаўпа́мі
М. Стаўпа́х

стаўралі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. стаўралі́т
Р. стаўралі́ту
Д. стаўралі́ту
В. стаўралі́т
Т. стаўралі́там
М. стаўралі́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Ста́ўрапаль

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ста́ўрапаль
Р. Ста́ўрапаля
Д. Ста́ўрапалю
В. Ста́ўрапаль
Т. Ста́ўрапалем
М. Ста́ўрапалі

Стаўрапо́лле

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Стаўрапо́лле
Р. Стаўрапо́лля
Д. Стаўрапо́ллю
В. Стаўрапо́лле
Т. Стаўрапо́ллем
М. Стаўрапо́ллі

стаўрапо́льскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стаўрапо́льскі стаўрапо́льская стаўрапо́льскае стаўрапо́льскія
Р. стаўрапо́льскага стаўрапо́льскай
стаўрапо́льскае		 стаўрапо́льскага стаўрапо́льскіх
Д. стаўрапо́льскаму стаўрапо́льскай стаўрапо́льскаму стаўрапо́льскім
В. стаўрапо́льскі (неадуш.)
стаўрапо́льскага (адуш.)		 стаўрапо́льскую стаўрапо́льскае стаўрапо́льскія (неадуш.)
стаўрапо́льскіх (адуш.)
Т. стаўрапо́льскім стаўрапо́льскай
стаўрапо́льскаю		 стаўрапо́льскім стаўрапо́льскімі
М. стаўрапо́льскім стаўрапо́льскай стаўрапо́льскім стаўрапо́льскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ста́ўраўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ста́ўраўцы
Р. Ста́ўраўцаў
Д. Ста́ўраўцам
В. Ста́ўраўцы
Т. Ста́ўраўцамі
М. Ста́ўраўцах

Стаўро́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Стаўро́ва
Р. Стаўро́ва
Д. Стаўро́ву
В. Стаўро́ва
Т. Стаўро́вам
М. Стаўро́ве

Стаўры́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Стаўры́
Р. Стаўро́ў
Д. Стаўра́м
В. Стаўры́
Т. Стаўра́мі
М. Стаўра́х

стаўры́да

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. стаўры́да стаўры́ды
Р. стаўры́ды стаўры́д
Д. стаўры́дзе стаўры́дам
В. стаўры́ду стаўры́д
Т. стаўры́дай
стаўры́даю		 стаўры́дамі
М. стаўры́дзе стаўры́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.