паго́джаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паго́джаны |
паго́джаная |
паго́джанае |
паго́джаныя |
| Р. |
паго́джанага |
паго́джанай паго́джанае |
паго́джанага |
паго́джаных |
| Д. |
паго́джанаму |
паго́джанай |
паго́джанаму |
паго́джаным |
| В. |
паго́джаны (неадуш.) паго́джанага (адуш.) |
паго́джаную |
паго́джанае |
паго́джаныя (неадуш.) паго́джаных (адуш.) |
| Т. |
паго́джаным |
паго́джанай паго́джанаю |
паго́джаным |
паго́джанымі |
| М. |
паго́джаным |
паго́джанай |
паго́джаным |
паго́джаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
паго́джаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паго́джаны |
паго́джаная |
паго́джанае |
паго́джаныя |
| Р. |
паго́джанага |
паго́джанай паго́джанае |
паго́джанага |
паго́джаных |
| Д. |
паго́джанаму |
паго́джанай |
паго́джанаму |
паго́джаным |
| В. |
паго́джаны (неадуш.) паго́джанага (адуш.) |
паго́джаную |
паго́джанае |
паго́джаныя (неадуш.) паго́джаных (адуш.) |
| Т. |
паго́джаным |
паго́джанай паго́джанаю |
паго́джаным |
паго́джанымі |
| М. |
паго́джаным |
паго́джанай |
паго́джаным |
паго́джаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
паго́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паго́джаны |
паго́джаная |
паго́джанае |
паго́джаныя |
| Р. |
паго́джанага |
паго́джанай паго́джанае |
паго́джанага |
паго́джаных |
| Д. |
паго́джанаму |
паго́джанай |
паго́джанаму |
паго́джаным |
| В. |
паго́джаны (неадуш.) паго́джанага (адуш.) |
паго́джаную |
паго́джанае |
паго́джаныя (неадуш.) паго́джаных (адуш.) |
| Т. |
паго́джаным |
паго́джанай паго́джанаю |
паго́джаным |
паго́джанымі |
| М. |
паго́джаным |
паго́джанай |
паго́джаным |
паго́джаных |
Кароткая форма: паго́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Паго́дзіна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Паго́дзіна |
| Р. |
Паго́дзіна |
| Д. |
Паго́дзіну |
| В. |
Паго́дзіна |
| Т. |
Паго́дзінам |
| М. |
Паго́дзіне |
паго́дзіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
паго́дзіцца |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
паго́дзілася |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паго́дзіць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
паго́дзіць |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
паго́дзіла |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паго́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паго́дка |
| Р. |
паго́дкі |
| Д. |
паго́дцы |
| В. |
паго́дку |
| Т. |
паго́дкай паго́дкаю |
| М. |
паго́дцы |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
паго́дліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| паго́дліва |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
паго́длівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паго́длівы |
паго́длівая |
паго́длівае |
паго́длівыя |
| Р. |
паго́длівага |
паго́длівай паго́длівае |
паго́длівага |
паго́длівых |
| Д. |
паго́дліваму |
паго́длівай |
паго́дліваму |
паго́длівым |
| В. |
паго́длівы (неадуш.) паго́длівага (адуш.) |
паго́длівую |
паго́длівае |
паго́длівыя (неадуш.) паго́длівых (адуш.) |
| Т. |
паго́длівым |
паго́длівай паго́дліваю |
паго́длівым |
паго́длівымі |
| М. |
паго́длівым |
паго́длівай |
паго́длівым |
паго́длівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.