пагба́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пагба́ны |
пагба́ная |
пагба́нае |
пагба́ныя |
| Р. |
пагба́нага |
пагба́най пагба́нае |
пагба́нага |
пагба́ных |
| Д. |
пагба́наму |
пагба́най |
пагба́наму |
пагба́ным |
| В. |
пагба́ны (неадуш.) пагба́нага (адуш.) |
пагба́ную |
пагба́нае |
пагба́ныя (неадуш.) пагба́ных (адуш.) |
| Т. |
пагба́ным |
пагба́най пагба́наю |
пагба́ным |
пагба́нымі |
| М. |
пагба́ным |
пагба́най |
пагба́ным |
пагба́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
пагба́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пагба́юся |
пагба́емся |
| 2-я ас. |
пагба́ешся |
пагба́ецеся |
| 3-я ас. |
пагба́ецца |
пагба́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
пагба́ўся |
пагба́ліся |
| ж. |
пагба́лася |
| н. |
пагба́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пагба́йся |
пагба́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пагба́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пагба́ць
‘пагнуць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пагба́ю |
пагба́ем |
| 2-я ас. |
пагба́еш |
пагба́еце |
| 3-я ас. |
пагба́е |
пагба́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пагба́ў |
пагба́лі |
| ж. |
пагба́ла |
| н. |
пагба́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пагба́й |
пагба́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пагба́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пагвалтава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пагвалту́ю |
пагвалту́ем |
| 2-я ас. |
пагвалту́еш |
пагвалту́еце |
| 3-я ас. |
пагвалту́е |
пагвалту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пагвалтава́ў |
пагвалтава́лі |
| ж. |
пагвалтава́ла |
| н. |
пагвалтава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пагвалту́й |
пагвалту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пагвалтава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пагва́лціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пагва́лчу |
пагва́лцім |
| 2-я ас. |
пагва́лціш |
пагва́лціце |
| 3-я ас. |
пагва́лціць |
пагва́лцяць |
| Прошлы час |
| м. |
пагва́лціў |
пагва́лцілі |
| ж. |
пагва́лціла |
| н. |
пагва́лціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пагва́лці |
пагва́лціце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пагва́лціўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пагва́лчанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пагва́лчанне |
| Р. |
пагва́лчання |
| Д. |
пагва́лчанню |
| В. |
пагва́лчанне |
| Т. |
пагва́лчаннем |
| М. |
пагва́лчанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
пагва́лчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пагва́лчаны |
пагва́лчаная |
пагва́лчанае |
пагва́лчаныя |
| Р. |
пагва́лчанага |
пагва́лчанай пагва́лчанае |
пагва́лчанага |
пагва́лчаных |
| Д. |
пагва́лчанаму |
пагва́лчанай |
пагва́лчанаму |
пагва́лчаным |
| В. |
пагва́лчаны (неадуш.) пагва́лчанага (адуш.) |
пагва́лчаную |
пагва́лчанае |
пагва́лчаныя (неадуш.) пагва́лчаных (адуш.) |
| Т. |
пагва́лчаным |
пагва́лчанай пагва́лчанаю |
пагва́лчаным |
пагва́лчанымі |
| М. |
пагва́лчаным |
пагва́лчанай |
пагва́лчаным |
пагва́лчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
пагекта́рна
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пагекта́рна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.