пагарша́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пагарша́ю |
пагарша́ем |
| 2-я ас. |
пагарша́еш |
пагарша́еце |
| 3-я ас. |
пагарша́е |
пагарша́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пагарша́ў |
пагарша́лі |
| ж. |
пагарша́ла |
| н. |
пагарша́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пагарша́й |
пагарша́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пагарша́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пагаршэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пагаршэ́нне |
| Р. |
пагаршэ́ння |
| Д. |
пагаршэ́нню |
| В. |
пагаршэ́нне |
| Т. |
пагаршэ́ннем |
| М. |
пагаршэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пагаршэ́ць
‘стаць дрэнным, горшым’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пагаршэ́ю |
пагаршэ́ем |
| 2-я ас. |
пагаршэ́еш |
пагаршэ́еце |
| 3-я ас. |
пагаршэ́е |
пагаршэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пагаршэ́ў |
пагаршэ́лі |
| ж. |
пагаршэ́ла |
| н. |
пагаршэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пагаршэ́й |
пагаршэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пагаршэ́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пагарэ́заваць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пагарэ́зую |
пагарэ́зуем |
| 2-я ас. |
пагарэ́зуеш |
пагарэ́зуеце |
| 3-я ас. |
пагарэ́зуе |
пагарэ́зуюць |
| Прошлы час |
| м. |
пагарэ́заваў |
пагарэ́завалі |
| ж. |
пагарэ́завала |
| н. |
пагарэ́завала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пагарэ́зуй |
пагарэ́зуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пагарэ́заваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пагарэ́зіць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пагарэ́жу |
пагарэ́зім |
| 2-я ас. |
пагарэ́зіш |
пагарэ́зіце |
| 3-я ас. |
пагарэ́зіць |
пагарэ́зяць |
| Прошлы час |
| м. |
пагарэ́зіў |
пагарэ́зілі |
| ж. |
пагарэ́зіла |
| н. |
пагарэ́зіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пагарэ́зь |
пагарэ́зьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пагарэ́зіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пагарэ́знічаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пагарэ́знічаю |
пагарэ́знічаем |
| 2-я ас. |
пагарэ́знічаеш |
пагарэ́знічаеце |
| 3-я ас. |
пагарэ́знічае |
пагарэ́знічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
пагарэ́знічаў |
пагарэ́знічалі |
| ж. |
пагарэ́знічала |
| н. |
пагарэ́знічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пагарэ́знічай |
пагарэ́знічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пагарэ́знічаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Пагарэ́лае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Пагарэ́лае |
| Р. |
Пагарэ́лага |
| Д. |
Пагарэ́ламу |
| В. |
Пагарэ́лае |
| Т. |
Пагарэ́лым |
| М. |
Пагарэ́лым |
пагарэ́лец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пагарэ́лец |
пагарэ́льцы |
| Р. |
пагарэ́льца |
пагарэ́льцаў |
| Д. |
пагарэ́льцу |
пагарэ́льцам |
| В. |
пагарэ́льца |
пагарэ́льцаў |
| Т. |
пагарэ́льцам |
пагарэ́льцамі |
| М. |
пагарэ́льцу |
пагарэ́льцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.