Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

стату́й

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стату́й статуі́
Р. статуя́ статуёў
Д. статую́ статуя́м
В. статуя́ статуёў
Т. статуе́м статуя́мі
М. статую́ статуя́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ста́тус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ста́тус ста́тусы
Р. ста́тусу ста́тусаў
Д. ста́тусу ста́тусам
В. ста́тус ста́тусы
Т. ста́тусам ста́тусамі
М. ста́тусе ста́тусах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ста́тусны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ста́тусны ста́тусная ста́туснае ста́тусныя
Р. ста́туснага ста́туснай
ста́туснае		 ста́туснага ста́тусных
Д. ста́туснаму ста́туснай ста́туснаму ста́тусным
В. ста́тусны (неадуш.)
ста́туснага (адуш.)		 ста́тусную ста́туснае ста́тусныя (неадуш.)
ста́тусных (адуш.)
Т. ста́тусным ста́туснай
ста́туснаю		 ста́тусным ста́туснымі
М. ста́тусным ста́туснай ста́тусным ста́тусных

Крыніцы: piskunou2012.

ста́тусны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ста́тусны ста́тусная ста́туснае ста́тусныя
Р. ста́туснага ста́туснай
ста́туснае		 ста́туснага ста́тусных
Д. ста́туснаму ста́туснай ста́туснаму ста́тусным
В. ста́тусны (неадуш.)
ста́туснага (адуш.)		 ста́тусную ста́туснае ста́тусныя (неадуш.)
ста́тусных (адуш.)
Т. ста́тусным ста́туснай
ста́туснаю		 ста́тусным ста́туснымі
М. ста́тусным ста́туснай ста́тусным ста́тусных

Крыніцы: piskunou2012.

ста́тус-кво́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ста́тус-кво́ ста́тус-кво́
Р. ста́тус-кво́ ста́тус-кво́
Д. ста́тус-кво́ ста́тус-кво́
В. ста́тус-кво́ ста́тус-кво́
Т. ста́тус-кво́ ста́тус-кво́
М. ста́тус-кво́ ста́тус-кво́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

ста́тус-кво́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ста́тус-кво́ ста́тус-кво́
Р. ста́тус-кво́ ста́тус-кво́
Д. ста́тус-кво́ ста́тус-кво́
В. ста́тус-кво́ ста́тус-кво́
Т. ста́тус-кво́ ста́тус-кво́
М. ста́тус-кво́ ста́тус-кво́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

стату́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стату́т стату́ты
Р. стату́та стату́таў
Д. стату́ту стату́там
В. стату́т стату́ты
Т. стату́там стату́тамі
М. стату́це стату́тах

Іншыя варыянты: ста́тут.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

ста́тут

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ста́тут ста́туты
Р. ста́тута ста́тутаў
Д. ста́туту ста́тутам
В. ста́тут ста́туты
Т. ста́тутам ста́тутамі
М. ста́туце ста́тутах

Іншыя варыянты: стату́т.

Крыніцы: biryla1987, krapivabr2012, tsbm1984.

стату́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стату́тны стату́тная стату́тнае стату́тныя
Р. стату́тнага стату́тнай
стату́тнае		 стату́тнага стату́тных
Д. стату́тнаму стату́тнай стату́тнаму стату́тным
В. стату́тны (неадуш.)
стату́тнага (адуш.)		 стату́тную стату́тнае стату́тныя (неадуш.)
стату́тных (адуш.)
Т. стату́тным стату́тнай
стату́тнаю		 стату́тным стату́тнымі
М. стату́тным стату́тнай стату́тным стату́тных

Іншыя варыянты: ста́тутны.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

ста́тутны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ста́тутны ста́тутная ста́тутнае ста́тутныя
Р. ста́тутнага ста́тутнай
ста́тутнае		 ста́тутнага ста́тутных
Д. ста́тутнаму ста́тутнай ста́тутнаму ста́тутным
В. ста́тутны (неадуш.) ста́тутную ста́тутнае ста́тутныя (неадуш.)
Т. ста́тутным ста́тутнай
ста́тутнаю		 ста́тутным ста́тутнымі
М. ста́тутным ста́тутнай ста́тутным ста́тутных

Іншыя варыянты: стату́тны.

Крыніцы: tsbm1984.