куткавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
куткавы́ |
куткава́я |
куткаво́е |
куткавы́я |
| Р. |
куткаво́га |
куткаво́й куткаво́е |
куткаво́га |
куткавы́х |
| Д. |
куткаво́му |
куткаво́й |
куткаво́му |
куткавы́м |
| В. |
куткавы́ (неадуш.) куткаво́га (адуш.) |
куткаву́ю |
куткаво́е |
куткавы́я (неадуш.) куткавы́х (адуш.) |
| Т. |
куткавы́м |
куткаво́й куткаво́ю |
куткавы́м |
куткавы́мі |
| М. |
куткавы́м |
куткаво́й |
куткавы́м |
куткавы́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Кутлу́к
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Кутлу́к |
Кутлу́кі |
| Р. |
Кутлу́ка |
Кутлу́каў |
| Д. |
Кутлу́ку |
Кутлу́кам |
| В. |
Кутлу́ка |
Кутлу́каў |
| Т. |
Кутлу́кам |
Кутлу́камі |
| М. |
Кутлу́ку |
Кутлу́ках |
Кутлу́к
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кутлу́к |
| Р. |
Кутлу́ка |
| Д. |
Кутлу́ку |
| В. |
Кутлу́к |
| Т. |
Кутлу́кам |
| М. |
Кутлу́ку |
Кутля́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кутля́ны |
| Р. |
Кутля́н Кутля́наў |
| Д. |
Кутля́нам |
| В. |
Кутля́ны |
| Т. |
Кутля́намі |
| М. |
Кутля́нах |
Ку́тнае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Ку́тнае |
| Р. |
Ку́тнага |
| Д. |
Ку́тнаму |
| В. |
Ку́тнае |
| Т. |
Ку́тным |
| М. |
Ку́тным |
Ку́тнева
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ку́тнева |
| Р. |
Ку́тнева |
| Д. |
Ку́тневу |
| В. |
Ку́тнева |
| Т. |
Ку́тневам |
| М. |
Ку́тневе |
ку́тні
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ку́тні |
ку́тняя |
ку́тняе |
ку́тнія |
| Р. |
ку́тняга |
ку́тняй ку́тняе |
ку́тняга |
ку́тніх |
| Д. |
ку́тняму |
ку́тняй |
ку́тняму |
ку́тнім |
| В. |
ку́тні (неадуш.) ку́тняга (адуш.) |
ку́тнюю |
ку́тняе |
ку́тнія (неадуш.) ку́тніх (адуш.) |
| Т. |
ку́тнім |
ку́тняй ку́тняю |
ку́тнім |
ку́тнімі |
| М. |
ку́тнім |
ку́тняй |
ку́тнім |
ку́тніх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ку́тнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ку́тнік |
ку́тнікі |
| Р. |
ку́тніка |
ку́тнікаў |
| Д. |
ку́тніку |
ку́тнікам |
| В. |
ку́тнік |
ку́тнікі |
| Т. |
ку́тнікам |
ку́тнікамі |
| М. |
ку́тніку |
ку́тніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Ку́тнікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ку́тнікі |
| Р. |
Ку́тнікаў |
| Д. |
Ку́тнікам |
| В. |
Ку́тнікі |
| Т. |
Ку́тнікамі |
| М. |
Ку́тніках |
Ку́тня
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ку́тня |
| Р. |
Ку́тні |
| Д. |
Ку́тні |
| В. |
Ку́тню |
| Т. |
Ку́тняй Ку́тняю |
| М. |
Ку́тні |