Ку́сціна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ку́сціна |
| Р. |
Ку́сціна |
| Д. |
Ку́сціну |
| В. |
Ку́сціна |
| Т. |
Ку́сцінам |
| М. |
Ку́сціне |
кусціста
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| кусціста |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
кусці́стасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кусці́стасць |
| Р. |
кусці́стасці |
| Д. |
кусці́стасці |
| В. |
кусці́стасць |
| Т. |
кусці́стасцю |
| М. |
кусці́стасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кусці́сты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кусці́сты |
кусці́стая |
кусці́стае |
кусці́стыя |
| Р. |
кусці́стага |
кусці́стай кусці́стае |
кусці́стага |
кусці́стых |
| Д. |
кусці́стаму |
кусці́стай |
кусці́стаму |
кусці́стым |
| В. |
кусці́сты (неадуш.) кусці́стага (адуш.) |
кусці́стую |
кусці́стае |
кусці́стыя (неадуш.) кусці́стых (адуш.) |
| Т. |
кусці́стым |
кусці́стай кусці́стаю |
кусці́стым |
кусці́стымі |
| М. |
кусці́стым |
кусці́стай |
кусці́стым |
кусці́стых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кусці́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
кусці́цца |
кусця́цца |
| Прошлы час |
| м. |
кусці́ўся |
кусці́ліся |
| ж. |
кусці́лася |
| н. |
кусці́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Ку́сцічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ку́сцічы |
| Р. |
Ку́сціч Ку́сцічаў |
| Д. |
Ку́сцічам |
| В. |
Ку́сцічы |
| Т. |
Ку́сцічамі |
| М. |
Ку́сцічах |
Кусянцы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кусянцы́ |
| Р. |
Кусянцо́ў |
| Д. |
Кусянца́м |
| В. |
Кусянцы́ |
| Т. |
Кусянца́мі |
| М. |
Кусянца́х |
ку́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ку́т |
куты́ |
| Р. |
кута́ |
куто́ў |
| Д. |
куту́ |
кута́м |
| В. |
ку́т |
куты́ |
| Т. |
куто́м |
кута́мі |
| М. |
куце́ |
кута́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Кутаве́ц
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кутаве́ц |
| Р. |
Кутаўца́ |
| Д. |
Кутаўцу́ |
| В. |
Кутаве́ц |
| Т. |
Кутаўцо́м |
| М. |
Кутаўцы́ |