Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ку́сцікавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ку́сцікавы ку́сцікавая ку́сцікавае ку́сцікавыя
Р. ку́сцікавага ку́сцікавай
ку́сцікавае
ку́сцікавага ку́сцікавых
Д. ку́сцікаваму ку́сцікавай ку́сцікаваму ку́сцікавым
В. ку́сцікавы (неадуш.)
ку́сцікавага (адуш.)
ку́сцікавую ку́сцікавае ку́сцікавыя (неадуш.)
ку́сцікавых (адуш.)
Т. ку́сцікавым ку́сцікавай
ку́сцікаваю
ку́сцікавым ку́сцікавымі
М. ку́сцікавым ку́сцікавай ку́сцікавым ку́сцікавых

Крыніцы: piskunou2012.

Ку́сціна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ку́сціна
Р. Ку́сціна
Д. Ку́сціну
В. Ку́сціна
Т. Ку́сцінам
М. Ку́сціне

кусціста

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
кусціста - -

Крыніцы: piskunou2012.

кусці́стасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. кусці́стасць
Р. кусці́стасці
Д. кусці́стасці
В. кусці́стасць
Т. кусці́стасцю
М. кусці́стасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кусці́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кусці́сты кусці́стая кусці́стае кусці́стыя
Р. кусці́стага кусці́стай
кусці́стае
кусці́стага кусці́стых
Д. кусці́стаму кусці́стай кусці́стаму кусці́стым
В. кусці́сты (неадуш.)
кусці́стага (адуш.)
кусці́стую кусці́стае кусці́стыя (неадуш.)
кусці́стых (адуш.)
Т. кусці́стым кусці́стай
кусці́стаю
кусці́стым кусці́стымі
М. кусці́стым кусці́стай кусці́стым кусці́стых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кусці́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. кусці́цца кусця́цца
Прошлы час
м. кусці́ўся кусці́ліся
ж. кусці́лася
н. кусці́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ку́сцічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ку́сцічы
Р. Ку́сціч
Ку́сцічаў
Д. Ку́сцічам
В. Ку́сцічы
Т. Ку́сцічамі
М. Ку́сцічах

Кусянцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кусянцы́
Р. Кусянцо́ў
Д. Кусянца́м
В. Кусянцы́
Т. Кусянца́мі
М. Кусянца́х

ку́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ку́т куты́
Р. кута́ куто́ў
Д. куту́ кута́м
В. ку́т куты́
Т. куто́м кута́мі
М. куце́ кута́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Кутаве́ц

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Кутаве́ц
Р. Кутаўца́
Д. Кутаўцу́
В. Кутаве́ц
Т. Кутаўцо́м
М. Кутаўцы́