Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

старчакава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старчакава́ты старчакава́тая старчакава́тае старчакава́тыя
Р. старчакава́тага старчакава́тай
старчакава́тае
старчакава́тага старчакава́тых
Д. старчакава́таму старчакава́тай старчакава́таму старчакава́тым
В. старчакава́ты (неадуш.)
старчакава́тага (адуш.)
старчакава́тую старчакава́тае старчакава́тыя (неадуш.)
старчакава́тых (адуш.)
Т. старчакава́тым старчакава́тай
старчакава́таю
старчакава́тым старчакава́тымі
М. старчакава́тым старчакава́тай старчакава́тым старчакава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

старчако́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
старчако́ва - -

старчако́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старчако́вы старчако́вая старчако́вае старчако́выя
Р. старчако́вага старчако́вай
старчако́вае
старчако́вага старчако́вых
Д. старчако́ваму старчако́вай старчако́ваму старчако́вым
В. старчако́вы
старчако́вага
старчако́вую старчако́вае старчако́выя
Т. старчако́вым старчако́вай
старчако́ваю
старчако́вым старчако́вымі
М. старчако́вым старчако́вай старчако́вым старчако́вых

старчако́м

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
старчако́м - -

Іншыя варыянты: старчма́, старчко́м, сто́рчам, старчмака́.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Старчаня́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Старчаня́ты
Р. Старчаня́т
Старчаня́таў
Д. Старчаня́там
В. Старчаня́ты
Т. Старчаня́тамі
М. Старчаня́тах

старчко́м

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
старчко́м - -

Іншыя варыянты: старчма́, старчако́м, сто́рчам, старчмака́.

Крыніцы: piskunou2012.

старчма́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
старчма́ - -

Іншыя варыянты: старчко́м, старчако́м, сто́рчам, старчмака́.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старчмака́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
старчмака́ - -

Іншыя варыянты: старчма́, старчко́м, старчако́м, сто́рчам.

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

старчо́ўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. старчо́ўка старчо́ўкі
Р. старчо́ўкі старчо́вак
Д. старчо́ўцы старчо́ўкам
В. старчо́ўку старчо́вак
Т. старчо́ўкай
старчо́ўкаю
старчо́ўкамі
М. старчо́ўцы старчо́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

Старчу́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Старчу́ны
Р. Старчу́н
Старчу́наў
Д. Старчу́нам
В. Старчу́ны
Т. Старчу́намі
М. Старчу́нах