Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

стартава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. старту́ю старту́ем
2-я ас. старту́еш старту́еце
3-я ас. старту́е старту́юць
Прошлы час
м. стартава́ў стартава́лі
ж. стартава́ла
н. стартава́ла
Загадны лад
2-я ас. старту́й старту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час стартава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ста́ртава-фі́нішны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ста́ртава-фі́нішны ста́ртава-фі́нішная ста́ртава-фі́нішнае ста́ртава-фі́нішныя
Р. ста́ртава-фі́нішнага ста́ртава-фі́нішнай
ста́ртава-фі́нішнае		 ста́ртава-фі́нішнага ста́ртава-фі́нішных
Д. ста́ртава-фі́нішнаму ста́ртава-фі́нішнай ста́ртава-фі́нішнаму ста́ртава-фі́нішным
В. ста́ртава-фі́нішны (неадуш.)
ста́ртава-фі́нішнага (адуш.)		 ста́ртава-фі́нішную ста́ртава-фі́нішнае ста́ртава-фі́нішныя (неадуш.)
ста́ртава-фі́нішных (адуш.)
Т. ста́ртава-фі́нішным ста́ртава-фі́нішнай
ста́ртава-фі́нішнаю		 ста́ртава-фі́нішным ста́ртава-фі́нішнымі
М. ста́ртава-фі́нішным ста́ртава-фі́нішнай ста́ртава-фі́нішным ста́ртава-фі́нішных

Крыніцы: piskunou2012.

стартаві́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стартаві́к стартавікі́
Р. стартавіка́ стартавіко́ў
Д. стартавіку́ стартавіка́м
В. стартавіка́ стартавіко́ў
Т. стартавіко́м стартавіка́мі
М. стартавіку́ стартавіка́х

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ста́ртавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ста́ртавы ста́ртавая ста́ртавае ста́ртавыя
Р. ста́ртавага ста́ртавай
ста́ртавае		 ста́ртавага ста́ртавых
Д. ста́ртаваму ста́ртавай ста́ртаваму ста́ртавым
В. ста́ртавы (неадуш.)
ста́ртавага (адуш.)		 ста́ртавую ста́ртавае ста́ртавыя (неадуш.)
ста́ртавых (адуш.)
Т. ста́ртавым ста́ртавай
ста́ртаваю		 ста́ртавым ста́ртавымі
М. ста́ртавым ста́ртавай ста́ртавым ста́ртавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ста́ртар

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ста́ртар ста́ртары
Р. ста́ртара ста́ртараў
Д. ста́ртару ста́ртарам
В. ста́ртара ста́ртараў
Т. ста́ртарам ста́ртарамі
М. ста́ртары ста́ртарах

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

ста́ртар

‘механізм’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ста́ртар ста́ртары
Р. ста́ртара ста́ртараў
Д. ста́ртару ста́ртарам
В. ста́ртар ста́ртары
Т. ста́ртарам ста́ртарамі
М. ста́ртару ста́ртарах

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

ста́ртарны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ста́ртарны ста́ртарная ста́ртарнае ста́ртарныя
Р. ста́ртарнага ста́ртарнай
ста́ртарнае		 ста́ртарнага ста́ртарных
Д. ста́ртарнаму ста́ртарнай ста́ртарнаму ста́ртарным
В. ста́ртарны (неадуш.) ста́ртарную ста́ртарнае ста́ртарныя (неадуш.)
Т. ста́ртарным ста́ртарнай
ста́ртарнаю		 ста́ртарным ста́ртарнымі
М. ста́ртарным ста́ртарнай ста́ртарным ста́ртарных

Крыніцы: sbm2012.

стартсто́пны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стартсто́пны стартсто́пная стартсто́пнае стартсто́пныя
Р. стартсто́пнага стартсто́пнай
стартсто́пнае		 стартсто́пнага стартсто́пных
Д. стартсто́пнаму стартсто́пнай стартсто́пнаму стартсто́пным
В. стартсто́пны (неадуш.)
стартсто́пнага (адуш.)		 стартсто́пную стартсто́пнае стартсто́пныя (неадуш.)
стартсто́пных (адуш.)
Т. стартсто́пным стартсто́пнай
стартсто́пнаю		 стартсто́пным стартсто́пнымі
М. стартсто́пным стартсто́пнай стартсто́пным стартсто́пных

Крыніцы: piskunou2012.

старублё́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старублё́вы старублё́вая старублё́вае старублё́выя
Р. старублё́вага старублё́вай
старублё́вае		 старублё́вага старублё́вых
Д. старублё́ваму старублё́вай старублё́ваму старублё́вым
В. старублё́вы (неадуш.)
старублё́вага (адуш.)		 старублё́вую старублё́вае старублё́выя (неадуш.)
старублё́вых (адуш.)
Т. старублё́вым старублё́вай
старублё́ваю		 старублё́вым старублё́вымі
М. старублё́вым старублё́вай старублё́вым старублё́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

старублё́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. старублё́ўка старублё́ўкі
Р. старублё́ўкі старублё́вак
Д. старублё́ўцы старублё́ўкам
В. старублё́ўку старублё́ўкі
Т. старублё́ўкай
старублё́ўкаю		 старублё́ўкамі
М. старублё́ўцы старублё́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.