Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

осмарэцэ́птар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. осмарэцэ́птар осмарэцэ́птары
Р. осмарэцэ́птара осмарэцэ́птараў
Д. осмарэцэ́птару осмарэцэ́птарам
В. осмарэцэ́птар осмарэцэ́птары
Т. осмарэцэ́птарам осмарэцэ́птарамі
М. осмарэцэ́птары осмарэцэ́птарах

Крыніцы: piskunou2012.

о́смас

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. о́смас
Р. о́смасу
Д. о́смасу
В. о́смас
Т. о́смасам
М. о́смасе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

осмафі́л

‘мікраарганізм, які здольны існаваць у пэўным хімічным асяроддзі’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. осмафі́л осмафі́лы
Р. осмафі́ла осмафі́лаў
Д. осмафі́лу осмафі́лам
В. осмафі́ла осмафі́лаў
Т. осмафі́лам осмафі́ламі
М. осмафі́ле осмафі́лах

Крыніцы: piskunou2012.

осмафі́л

‘мікраарганізм, які здольны існаваць у пэўным хімічным асяроддзі’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. осмафі́л осмафі́лы
Р. осмафі́ла осмафі́лаў
Д. осмафі́лу осмафі́лам
В. осмафі́л осмафі́лы
Т. осмафі́лам осмафі́ламі
М. осмафі́ле осмафі́лах

Крыніцы: piskunou2012.

о́сміевы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. о́сміевы о́сміевая о́сміевае о́сміевыя
Р. о́сміевага о́сміевай
о́сміевае		 о́сміевага о́сміевых
Д. о́сміеваму о́сміевай о́сміеваму о́сміевым
В. о́сміевы (неадуш.)
о́сміевага (адуш.)		 о́сміевую о́сміевае о́сміевыя (неадуш.)
о́сміевых (адуш.)
Т. о́сміевым о́сміевай
о́сміеваю		 о́сміевым о́сміевымі
М. о́сміевым о́сміевай о́сміевым о́сміевых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

о́смій

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. о́смій
Р. о́смію
Д. о́смію
В. о́смій
Т. о́сміем
М. о́сміі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

о́ст

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. о́ст
Р. о́сту
Д. о́сту
В. о́ст
Т. о́стам
М. о́сце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

остарба́йтар

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. остарба́йтар остарба́йтары
Р. остарба́йтара остарба́йтараў
Д. остарба́йтару остарба́йтарам
В. остарба́йтара остарба́йтараў
Т. остарба́йтарам остарба́йтарамі
М. остарба́йтару остарба́йтарах

Крыніцы: piskunou2012.

остго́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. остго́т остго́ты
Р. остго́та остго́таў
Д. остго́ту остго́там
В. остго́та остго́таў
Т. остго́там остго́тамі
М. остго́це остго́тах

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

остго́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. остго́цкі остго́цкая остго́цкае остго́цкія
Р. остго́цкага остго́цкай
остго́цкае		 остго́цкага остго́цкіх
Д. остго́цкаму остго́цкай остго́цкаму остго́цкім
В. остго́цкі (неадуш.)
остго́цкага (адуш.)		 остго́цкую остго́цкае остго́цкія (неадуш.)
остго́цкіх (адуш.)
Т. остго́цкім остго́цкай
остго́цкаю		 остго́цкім остго́цкімі
М. остго́цкім остго́цкай остго́цкім остго́цкіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.