Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Пры́калесь

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	Пры́калесь
Р.	Пры́калесі
Д.	Пры́калесі
В.	Пры́калесь
Т.	Пры́калессю
М.	Пры́калесі

прыкале́чаны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыкале́чаны	прыкале́чаная	прыкале́чанае	прыкале́чаныя
Р.	прыкале́чанага	прыкале́чанай прыкале́чанае	прыкале́чанага	прыкале́чаных
Д.	прыкале́чанаму	прыкале́чанай	прыкале́чанаму	прыкале́чаным
В.	прыкале́чаны (неадуш.) прыкале́чанага (адуш.)	прыкале́чаную	прыкале́чанае	прыкале́чаныя (неадуш.) прыкале́чаных (адуш.)
Т.	прыкале́чаным	прыкале́чанай прыкале́чанаю	прыкале́чаным	прыкале́чанымі
М.	прыкале́чаным	прыкале́чанай	прыкале́чаным	прыкале́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

прыкале́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыкале́чаны	прыкале́чаная	прыкале́чанае	прыкале́чаныя
Р.	прыкале́чанага	прыкале́чанай прыкале́чанае	прыкале́чанага	прыкале́чаных
Д.	прыкале́чанаму	прыкале́чанай	прыкале́чанаму	прыкале́чаным
В.	прыкале́чаны (неадуш.) прыкале́чанага (адуш.)	прыкале́чаную	прыкале́чанае	прыкале́чаныя (неадуш.) прыкале́чаных (адуш.)
Т.	прыкале́чаным	прыкале́чанай прыкале́чанаю	прыкале́чаным	прыкале́чанымі
М.	прыкале́чаным	прыкале́чанай	прыкале́чаным	прыкале́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

прыкало́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	-	-
2-я ас.	-	-
3-я ас.	прыко́лецца	прыко́люцца
Прошлы час
м.	прыкало́ўся	прыкало́ліся
ж.	прыкало́лася
н.	прыкало́лася

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыкало́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прыкалю́	прыко́лем
2-я ас.	прыко́леш	прыко́леце
3-я ас.	прыко́ле	прыко́люць
Прошлы час
м.	прыкало́ў	прыкало́лі
ж.	прыкало́ла
н.	прыкало́ла
Загадны лад
2-я ас.	прыкалі́	прыкалі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час	прыкало́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыкамандзірава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	прыкамандзірава́нне
Р.	прыкамандзірава́ння
Д.	прыкамандзірава́нню
В.	прыкамандзірава́нне
Т.	прыкамандзірава́ннем
М.	прыкамандзірава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыкамандзірава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыкамандзірава́ны	прыкамандзірава́ная	прыкамандзірава́нае	прыкамандзірава́ныя
Р.	прыкамандзірава́нага	прыкамандзірава́най прыкамандзірава́нае	прыкамандзірава́нага	прыкамандзірава́ных
Д.	прыкамандзірава́наму	прыкамандзірава́най	прыкамандзірава́наму	прыкамандзірава́ным
В.	прыкамандзірава́ны (неадуш.) прыкамандзірава́нага (адуш.)	прыкамандзірава́ную	прыкамандзірава́нае	прыкамандзірава́ныя (неадуш.) прыкамандзірава́ных (адуш.)
Т.	прыкамандзірава́ным	прыкамандзірава́най прыкамандзірава́наю	прыкамандзірава́ным	прыкамандзірава́нымі
М.	прыкамандзірава́ным	прыкамандзірава́най	прыкамандзірава́ным	прыкамандзірава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

прыкамандзірава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыкамандзірава́ны	прыкамандзірава́ная	прыкамандзірава́нае	прыкамандзірава́ныя
Р.	прыкамандзірава́нага	прыкамандзірава́най прыкамандзірава́нае	прыкамандзірава́нага	прыкамандзірава́ных
Д.	прыкамандзірава́наму	прыкамандзірава́най	прыкамандзірава́наму	прыкамандзірава́ным
В.	прыкамандзірава́ны (неадуш.) прыкамандзірава́нага (адуш.)	прыкамандзірава́ную	прыкамандзірава́нае	прыкамандзірава́ныя (неадуш.) прыкамандзірава́ных (адуш.)
Т.	прыкамандзірава́ным	прыкамандзірава́най прыкамандзірава́наю	прыкамандзірава́ным	прыкамандзірава́нымі
М.	прыкамандзірава́ным	прыкамандзірава́най	прыкамандзірава́ным	прыкамандзірава́ных

Кароткая форма: прыкамандзірава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыкамандзірава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыкамандзірава́ны	прыкамандзірава́ная	прыкамандзірава́нае	прыкамандзірава́ныя
Р.	прыкамандзірава́нага	прыкамандзірава́най прыкамандзірава́нае	прыкамандзірава́нага	прыкамандзірава́ных
Д.	прыкамандзірава́наму	прыкамандзірава́най	прыкамандзірава́наму	прыкамандзірава́ным
В.	прыкамандзірава́ны (неадуш.) прыкамандзірава́нага (адуш.)	прыкамандзірава́ную	прыкамандзірава́нае	прыкамандзірава́ныя (неадуш.) прыкамандзірава́ных (адуш.)
Т.	прыкамандзірава́ным	прыкамандзірава́най прыкамандзірава́наю	прыкамандзірава́ным	прыкамандзірава́нымі
М.	прыкамандзірава́ным	прыкамандзірава́най	прыкамандзірава́ным	прыкамандзірава́ных

Кароткая форма: прыкамандзірава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыкамандзірава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прыкамандзіру́юся	прыкамандзіру́емся
2-я ас.	прыкамандзіру́ешся	прыкамандзіру́ецеся
3-я ас.	прыкамандзіру́ецца	прыкамандзіру́юцца
Прошлы час
м.	прыкамандзірава́ўся	прыкамандзірава́ліся
ж.	прыкамандзірава́лася
н.	прыкамандзірава́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час	прыкамандзірава́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)