Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

няўро́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. няўро́чнасць
Р. няўро́чнасці
Д. няўро́чнасці
В. няўро́чнасць
Т. няўро́чнасцю
М. няўро́чнасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

няўро́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. няўро́чны няўро́чная няўро́чнае няўро́чныя
Р. няўро́чнага няўро́чнай
няўро́чнае		 няўро́чнага няўро́чных
Д. няўро́чнаму няўро́чнай няўро́чнаму няўро́чным
В. няўро́чны (неадуш.)
няўро́чнага (адуш.)		 няўро́чную няўро́чнае няўро́чныя (неадуш.)
няўро́чных (адуш.)
Т. няўро́чным няўро́чнай
няўро́чнаю		 няўро́чным няўро́чнымі
М. няўро́чным няўро́чнай няўро́чным няўро́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няўры́мсліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
няўры́мсліва няўры́мслівей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

няўры́мслівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. няўры́мслівасць
Р. няўры́мслівасці
Д. няўры́мслівасці
В. няўры́мслівасць
Т. няўры́мслівасцю
М. няўры́мслівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няўры́мслівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. няўры́мслівы няўры́мслівая няўры́мслівае няўры́мслівыя
Р. няўры́мслівага няўры́мслівай
няўры́мслівае		 няўры́мслівага няўры́мслівых
Д. няўры́мсліваму няўры́мслівай няўры́мсліваму няўры́мслівым
В. няўры́мслівы (неадуш.)
няўры́мслівага (адуш.)		 няўры́мслівую няўры́мслівае няўры́мслівыя (неадуш.)
няўры́мслівых (адуш.)
Т. няўры́мслівым няўры́мслівай
няўры́мсліваю		 няўры́мслівым няўры́мслівымі
М. няўры́мслівым няўры́мслівай няўры́мслівым няўры́мслівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няўры́мсля

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
няўры́мсля - -

Крыніцы: piskunou2012.

няўры́мсна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
няўры́мсна - -

Крыніцы: piskunou2012.

няўры́мснасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. няўры́мснасць
Р. няўры́мснасці
Д. няўры́мснасці
В. няўры́мснасць
Т. няўры́мснасцю
М. няўры́мснасці

Крыніцы: piskunou2012.

няўры́мсны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. няўры́мсны няўры́мсная няўры́мснае няўры́мсныя
Р. няўры́мснага няўры́мснай
няўры́мснае		 няўры́мснага няўры́мсных
Д. няўры́мснаму няўры́мснай няўры́мснаму няўры́мсным
В. няўры́мсны (неадуш.)
няўры́мснага (адуш.)		 няўры́мсную няўры́мснае няўры́мсныя (неадуш.)
няўры́мсных (адуш.)
Т. няўры́мсным няўры́мснай
няўры́мснаю		 няўры́мсным няўры́мснымі
М. няўры́мсным няўры́мснай няўры́мсным няўры́мсных

Крыніцы: piskunou2012.

няўры́мсцік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. няўры́мсцік няўры́мсцікі
Р. няўры́мсціка няўры́мсцікаў
Д. няўры́мсціку няўры́мсцікам
В. няўры́мсціка няўры́мсцікаў
Т. няўры́мсцікам няўры́мсцікамі
М. няўры́мсціку няўры́мсціках

Крыніцы: piskunou2012.