Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

старажо́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старажо́ўскі	старажо́ўская	старажо́ўскае	старажо́ўскія
Р.	старажо́ўскага	старажо́ўскай старажо́ўскае	старажо́ўскага	старажо́ўскіх
Д.	старажо́ўскаму	старажо́ўскай	старажо́ўскаму	старажо́ўскім
В.	старажо́ўскі (неадуш.) старажо́ўскага (адуш.)	старажо́ўскую	старажо́ўскае	старажо́ўскія (неадуш.) старажо́ўскіх (адуш.)
Т.	старажо́ўскім	старажо́ўскай старажо́ўскаю	старажо́ўскім	старажо́ўскімі
М.	старажо́ўскім	старажо́ўскай	старажо́ўскім	старажо́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

старажо́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Старажо́ўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Старажо́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Старажо́ўшчына
Р.	Старажо́ўшчыны
Д.	Старажо́ўшчыне
В.	Старажо́ўшчыну
Т.	Старажо́ўшчынай Старажо́ўшчынаю
М.	Старажо́ўшчыне

старажы́л

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старажы́лка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старажы́льскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старажы́льскі	старажы́льская	старажы́льскае	старажы́льскія
Р.	старажы́льскага	старажы́льскай старажы́льскае	старажы́льскага	старажы́льскіх
Д.	старажы́льскаму	старажы́льскай	старажы́льскаму	старажы́льскім
В.	старажы́льскі (неадуш.) старажы́льскага (адуш.)	старажы́льскую	старажы́льскае	старажы́льскія (неадуш.) старажы́льскіх (адуш.)
Т.	старажы́льскім	старажы́льскай старажы́льскаю	старажы́льскім	старажы́льскімі
М.	старажы́льскім	старажы́льскай	старажы́льскім	старажы́льскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

старажы́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
старажы́тна	старажы́тней	-

старажытнаанглі́йскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старажытнаанглі́йскі	старажытнаанглі́йская	старажытнаанглі́йскае	старажытнаанглі́йскія
Р.	старажытнаанглі́йскага	старажытнаанглі́йскай старажытнаанглі́йскае	старажытнаанглі́йскага	старажытнаанглі́йскіх
Д.	старажытнаанглі́йскаму	старажытнаанглі́йскай	старажытнаанглі́йскаму	старажытнаанглі́йскім
В.	старажытнаанглі́йскі (неадуш.) старажытнаанглі́йскага (адуш.)	старажытнаанглі́йскую	старажытнаанглі́йскае	старажытнаанглі́йскія (неадуш.) старажытнаанглі́йскіх (адуш.)
Т.	старажытнаанглі́йскім	старажытнаанглі́йскай старажытнаанглі́йскаю	старажытнаанглі́йскім	старажытнаанглі́йскімі
М.	старажытнаанглі́йскім	старажытнаанглі́йскай	старажытнаанглі́йскім	старажытнаанглі́йскіх

Крыніцы: piskunou2012.

старажытнаара́бскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старажытнаара́бскі	старажытнаара́бская	старажытнаара́бскае	старажытнаара́бскія
Р.	старажытнаара́бскага	старажытнаара́бскай старажытнаара́бскае	старажытнаара́бскага	старажытнаара́бскіх
Д.	старажытнаара́бскаму	старажытнаара́бскай	старажытнаара́бскаму	старажытнаара́бскім
В.	старажытнаара́бскі (неадуш.) старажытнаара́бскага (адуш.)	старажытнаара́бскую	старажытнаара́бскае	старажытнаара́бскія (неадуш.) старажытнаара́бскіх (адуш.)
Т.	старажытнаара́бскім	старажытнаара́бскай старажытнаара́бскаю	старажытнаара́бскім	старажытнаара́бскімі
М.	старажытнаара́бскім	старажытнаара́бскай	старажытнаара́бскім	старажытнаара́бскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum