Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Нямо́йта

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

нямо́йтаўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нямо́йтаўскі	нямо́йтаўская	нямо́йтаўскае	нямо́йтаўскія
Р.	нямо́йтаўскага	нямо́йтаўскай нямо́йтаўскае	нямо́йтаўскага	нямо́йтаўскіх
Д.	нямо́йтаўскаму	нямо́йтаўскай	нямо́йтаўскаму	нямо́йтаўскім
В.	нямо́йтаўскі (неадуш.) нямо́йтаўскага (адуш.)	нямо́йтаўскую	нямо́йтаўскае	нямо́йтаўскія (неадуш.) нямо́йтаўскіх (адуш.)
Т.	нямо́йтаўскім	нямо́йтаўскай нямо́йтаўскаю	нямо́йтаўскім	нямо́йтаўскімі
М.	нямо́йтаўскім	нямо́йтаўскай	нямо́йтаўскім	нямо́йтаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

нямо́латы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нямо́латы	нямо́латая	нямо́латае	нямо́латыя
Р.	нямо́латага	нямо́латай нямо́латае	нямо́латага	нямо́латых
Д.	нямо́латаму	нямо́латай	нямо́латаму	нямо́латым
В.	нямо́латы (неадуш.) нямо́латага (адуш.)	нямо́латую	нямо́латае	нямо́латыя (неадуш.) нямо́латых (адуш.)
Т.	нямо́латым	нямо́латай нямо́латаю	нямо́латым	нямо́латымі
М.	нямо́латым	нямо́латай	нямо́латым	нямо́латых

Крыніцы: piskunou2012.

нямо́латы

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нямо́латы	нямо́латая	нямо́латае	нямо́латыя
Р.	нямо́латага	нямо́латай нямо́латае	нямо́латага	нямо́латых
Д.	нямо́латаму	нямо́латай	нямо́латаму	нямо́латым
В.	нямо́латы (неадуш.) нямо́латага (адуш.)	нямо́латую	нямо́латае	нямо́латыя (неадуш.) нямо́латых (адуш.)
Т.	нямо́латым	нямо́латай нямо́латаю	нямо́латым	нямо́латымі
М.	нямо́латым	нямо́латай	нямо́латым	нямо́латых

Крыніцы: piskunou2012.

нямонахраматы́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нямонахраматы́чны	нямонахраматы́чная	нямонахраматы́чнае	нямонахраматы́чныя
Р.	нямонахраматы́чнага	нямонахраматы́чнай нямонахраматы́чнае	нямонахраматы́чнага	нямонахраматы́чных
Д.	нямонахраматы́чнаму	нямонахраматы́чнай	нямонахраматы́чнаму	нямонахраматы́чным
В.	нямонахраматы́чны (неадуш.) нямонахраматы́чнага (адуш.)	нямонахраматы́чную	нямонахраматы́чнае	нямонахраматы́чныя (неадуш.) нямонахраматы́чных (адуш.)
Т.	нямонахраматы́чным	нямонахраматы́чнай нямонахраматы́чнаю	нямонахраматы́чным	нямонахраматы́чнымі
М.	нямонахраматы́чным	нямонахраматы́чнай	нямонахраматы́чным	нямонахраматы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Нямо́ні

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

нямо́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

нямо́тка

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
нямо́тка	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

нямо́ткі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нямо́ткі	нямо́ткая	нямо́ткае	нямо́ткія
Р.	нямо́ткага	нямо́ткай нямо́ткае	нямо́ткага	нямо́ткіх
Д.	нямо́ткаму	нямо́ткай	нямо́ткаму	нямо́ткім
В.	нямо́ткі (неадуш.) нямо́ткага (адуш.)	нямо́ткую	нямо́ткае	нямо́ткія (неадуш.) нямо́ткіх (адуш.)
Т.	нямо́ткім	нямо́ткай нямо́ткаю	нямо́ткім	нямо́ткімі
М.	нямо́ткім	нямо́ткай	нямо́ткім	нямо́ткіх

Крыніцы: piskunou2012.

нямо́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum