нязру́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нязру́чны |
нязру́чная |
нязру́чнае |
нязру́чныя |
| Р. |
нязру́чнага |
нязру́чнай нязру́чнае |
нязру́чнага |
нязру́чных |
| Д. |
нязру́чнаму |
нязру́чнай |
нязру́чнаму |
нязру́чным |
| В. |
нязру́чны (неадуш.) нязру́чнага (адуш.) |
нязру́чную |
нязру́чнае |
нязру́чныя (неадуш.) нязру́чных (адуш.) |
| Т. |
нязру́чным |
нязру́чнай нязру́чнаю |
нязру́чным |
нязру́чнымі |
| М. |
нязру́чным |
нязру́чнай |
нязру́чным |
нязру́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нязру́шанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нязру́шанасць |
| Р. |
нязру́шанасці |
| Д. |
нязру́шанасці |
| В. |
нязру́шанасць |
| Т. |
нязру́шанасцю |
| М. |
нязру́шанасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
нязру́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нязру́шаны |
нязру́шаная |
нязру́шанае |
нязру́шаныя |
| Р. |
нязру́шанага |
нязру́шанай нязру́шанае |
нязру́шанага |
нязру́шаных |
| Д. |
нязру́шанаму |
нязру́шанай |
нязру́шанаму |
нязру́шаным |
| В. |
нязру́шаны (неадуш.) нязру́шанага (адуш.) |
нязру́шаную |
нязру́шанае |
нязру́шаныя (неадуш.) нязру́шаных (адуш.) |
| Т. |
нязру́шаным |
нязру́шанай нязру́шанаю |
нязру́шаным |
нязру́шанымі |
| М. |
нязру́шаным |
нязру́шанай |
нязру́шаным |
нязру́шаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
нязру́шнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нязру́шнасць |
| Р. |
нязру́шнасці |
| Д. |
нязру́шнасці |
| В. |
нязру́шнасць |
| Т. |
нязру́шнасцю |
| М. |
нязру́шнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
нязы́рка
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| нязы́рка |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.