прыка́званне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| прыка́званне | |
| прыка́звання | |
| прыка́званню | |
| прыка́званне | |
| прыка́званнем | |
| прыка́званні |
Крыніцы:
прыка́званне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| прыка́званне | |
| прыка́звання | |
| прыка́званню | |
| прыка́званне | |
| прыка́званнем | |
| прыка́званні |
Крыніцы:
прыка́зваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| прыка́зваю | прыка́зваем | |
| прыка́зваеш | прыка́зваеце | |
| прыка́звае | прыка́зваюць | |
| Прошлы час | ||
| прыка́зваў | прыка́звалі | |
| прыка́звала | ||
| прыка́звала | ||
| Загадны лад | ||
| прыка́звай | прыка́звайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прыка́зваючы | ||
Крыніцы:
пры́казка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пры́казка | пры́казкі | |
| пры́казкі | пры́казак | |
| пры́казцы | пры́казкам | |
| пры́казку | пры́казкі | |
| пры́казкай пры́казкаю |
пры́казкамі | |
| пры́казцы | пры́казках |
Крыніцы:
пры́казкавасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| пры́казкавасць | |
| пры́казкавасці | |
| пры́казкавасці | |
| пры́казкавасць | |
| пры́казкавасцю | |
| пры́казкавасці |
Крыніцы:
пры́казкавы
прыметнік, адносны
| пры́казкавы | пры́казкавая | пры́казкавае | пры́казкавыя | |
| пры́казкавага | пры́казкавай пры́казкавае |
пры́казкавага | пры́казкавых | |
| пры́казкаваму | пры́казкавай | пры́казкаваму | пры́казкавым | |
| пры́казкавы ( пры́казкавага ( |
пры́казкавую | пры́казкавае | пры́казкавыя ( пры́казкавых ( |
|
| пры́казкавым | пры́казкавай пры́казкаваю |
пры́казкавым | пры́казкавымі | |
| пры́казкавым | пры́казкавай | пры́казкавым | пры́казкавых | |
Крыніцы:
прыка́зны
прыметнік, адносны
| прыка́зны | прыка́зная | прыка́знае | прыка́зныя | |
| прыка́знага | прыка́знай прыка́знае |
прыка́знага | прыка́зных | |
| прыка́знаму | прыка́знай | прыка́знаму | прыка́зным | |
| прыка́зны ( прыка́знага ( |
прыка́зную | прыка́знае | прыка́зныя ( прыка́зных ( |
|
| прыка́зным | прыка́знай прыка́знаю |
прыка́зным | прыка́знымі | |
| прыка́зным | прыка́знай | прыка́зным | прыка́зных | |
Крыніцы:
прыка́зчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| прыка́зчык | прыка́зчыкі | |
| прыка́зчыка | прыка́зчыкаў | |
| прыка́зчыку | прыка́зчыкам | |
| прыка́зчыка | прыка́зчыкаў | |
| прыка́зчыкам | прыка́зчыкамі | |
| прыка́зчыку | прыка́зчыках |
Крыніцы:
прыка́зчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| прыка́зчыца | прыка́зчыцы | |
| прыка́зчыцы | прыка́зчыц | |
| прыка́зчыцы | прыка́зчыцам | |
| прыка́зчыцу | прыка́зчыц | |
| прыка́зчыцай прыка́зчыцаю |
прыка́зчыцамі | |
| прыка́зчыцы | прыка́зчыцах |
Крыніцы:
прыка́зчыцкі
прыметнік, адносны
| прыка́зчыцкі | прыка́зчыцкая | прыка́зчыцкае | прыка́зчыцкія | |
| прыка́зчыцкага | прыка́зчыцкай прыка́зчыцкае |
прыка́зчыцкага | прыка́зчыцкіх | |
| прыка́зчыцкаму | прыка́зчыцкай | прыка́зчыцкаму | прыка́зчыцкім | |
| прыка́зчыцкі ( прыка́зчыцкага ( |
прыка́зчыцкую | прыка́зчыцкае | прыка́зчыцкія ( прыка́зчыцкіх ( |
|
| прыка́зчыцкім | прыка́зчыцкай прыка́зчыцкаю |
прыка́зчыцкім | прыка́зчыцкімі | |
| прыка́зчыцкім | прыка́зчыцкай | прыка́зчыцкім | прыка́зчыцкіх | |
Крыніцы:
прыкако́шыць
‘прыбіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| прыкако́шу | прыкако́шым | |
| прыкако́шыш | прыкако́шыце | |
| прыкако́шыць | прыкако́шаць | |
| Прошлы час | ||
| прыкако́шыў | прыкако́шылі | |
| прыкако́шыла | ||
| прыкако́шыла | ||
| Загадны лад | ||
| прыкако́ш | прыкако́шце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прыкако́шыўшы | ||
Крыніцы: