курагадо́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
курагадо́ўчы |
курагадо́ўчая |
курагадо́ўчае |
курагадо́ўчыя |
| Р. |
курагадо́ўчага |
курагадо́ўчай курагадо́ўчае |
курагадо́ўчага |
курагадо́ўчых |
| Д. |
курагадо́ўчаму |
курагадо́ўчай |
курагадо́ўчаму |
курагадо́ўчым |
| В. |
курагадо́ўчы (неадуш.) курагадо́ўчага (адуш.) |
курагадо́ўчую |
курагадо́ўчае |
курагадо́ўчыя (неадуш.) курагадо́ўчых (адуш.) |
| Т. |
курагадо́ўчым |
курагадо́ўчай курагадо́ўчаю |
курагадо́ўчым |
курагадо́ўчымі |
| М. |
курагадо́ўчым |
курагадо́ўчай |
курагадо́ўчым |
курагадо́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Ку́радава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ку́радава |
| Р. |
Ку́радава |
| Д. |
Ку́радаву |
| В. |
Ку́радава |
| Т. |
Ку́радавам |
| М. |
Ку́радаве |
курады́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
курады́м |
| Р. |
курады́му |
| Д. |
курады́му |
| В. |
курады́м |
| Т. |
курады́мам |
| М. |
курады́ме |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
курады́мець
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
курады́міць |
курады́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
курады́меў |
курады́мелі |
| ж. |
курады́мела |
| н. |
курады́мела |
Крыніцы:
sbm2012,
tsbm1984.
курады́міць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
курады́млю |
курады́мім |
| 2-я ас. |
курады́міш |
курады́міце |
| 3-я ас. |
курады́міць |
курады́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
курады́міў |
курады́мілі |
| ж. |
курады́міла |
| н. |
курады́міла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
курады́м |
курады́мце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
курады́мячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
sbm2012,
tsbm1984.
кура́ж
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кура́ж |
| Р. |
куражу |
| Д. |
куражу |
| В. |
кура́ж |
| Т. |
куражом |
| М. |
куражы |
Крыніцы:
piskunou2012.
кура́жыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кура́жуся |
кура́жымся |
| 2-я ас. |
кура́жышся |
кура́жыцеся |
| 3-я ас. |
кура́жыцца |
кура́жацца |
| Прошлы час |
| м. |
кура́жыўся |
кура́жыліся |
| ж. |
кура́жылася |
| н. |
кура́жылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кура́жся |
кура́жцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кура́жачыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
куражэ́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
куражэ́р |
куражэ́ры |
| Р. |
куражэ́ра |
куражэ́раў |
| Д. |
куражэ́ру |
куражэ́рам |
| В. |
куражэ́ра |
куражэ́раў |
| Т. |
куражэ́рам |
куражэ́рамі |
| М. |
куражэ́ру |
куражэ́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
кура́й
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кура́й |
кура́і |
| Р. |
кура́я |
кура́яў |
| Д. |
кура́ю |
кура́ям |
| В. |
кура́й |
кура́і |
| Т. |
кура́ем |
кура́ямі |
| М. |
кура́і |
кура́ях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Кура́каўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кура́каўшчына |
| Р. |
Кура́каўшчыны |
| Д. |
Кура́каўшчыне |
| В. |
Кура́каўшчыну |
| Т. |
Кура́каўшчынай Кура́каўшчынаю |
| М. |
Кура́каўшчыне |