стано́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| стано́чнік | стано́чнікі | |
| стано́чніка | стано́чнікаў | |
| стано́чніку | стано́чнікам | |
| стано́чніка | стано́чнікаў | |
| стано́чнікам | стано́чнікамі | |
| стано́чніку | стано́чніках |
Крыніцы:
стано́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| стано́чнік | стано́чнікі | |
| стано́чніка | стано́чнікаў | |
| стано́чніку | стано́чнікам | |
| стано́чніка | стано́чнікаў | |
| стано́чнікам | стано́чнікамі | |
| стано́чніку | стано́чніках |
Крыніцы:
стано́чніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| стано́чніца | стано́чніцы | |
| стано́чніцы | стано́чніц | |
| стано́чніцы | стано́чніцам | |
| стано́чніцу | стано́чніц | |
| стано́чніцай стано́чніцаю |
стано́чніцамі | |
| стано́чніцы | стано́чніцах |
Крыніцы:
стано́чны
прыметнік, адносны
| стано́чны | стано́чная | стано́чнае | стано́чныя | |
| стано́чнага | стано́чнай стано́чнае |
стано́чнага | стано́чных | |
| стано́чнаму | стано́чнай | стано́чнаму | стано́чным | |
| стано́чны ( стано́чнага ( |
стано́чную | стано́чнае | стано́чныя ( стано́чных ( |
|
| стано́чным | стано́чнай стано́чнаю |
стано́чным | стано́чнымі | |
| стано́чным | стано́чнай | стано́чным | стано́чных | |
Крыніцы:
ста́нс
‘страфа’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ста́нс | ста́нсы | |
| ста́нса | ста́нсаў | |
| ста́нсу | ста́нсам | |
| ста́нс | ста́нсы | |
| ста́нсам | ста́нсамі | |
| ста́нсе | ста́нсах |
Крыніцы:
ста́нсы
‘верш’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| ста́нсы | |
| ста́нсаў | |
| ста́нсам | |
| ста́нсы | |
| ста́нсамі | |
| ста́нсах |
Крыніцы:
Стану́лева
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Стану́лева | |
| Стану́лева | |
| Стану́леву | |
| Стану́лева | |
| Стану́левам | |
| Стану́леве |
Стануле́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Стануле́ва | |
| Стануле́ва | |
| Стануле́ву | |
| Стануле́ва | |
| Стануле́вам | |
| Стануле́ве |
Станулі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Станулі́ | |
| Станулё́ў | |
| Стануля́м | |
| Станулі́ | |
| Стануля́мі | |
| Стануля́х |
Стануля́нцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Стануля́нцы | |
| Стануля́нцаў | |
| Стануля́нцам | |
| Стануля́нцы | |
| Стануля́нцамі | |
| Стануля́нцах |
стану́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| стану́шка | стану́шкі | |
| стану́шкі | стану́шак | |
| стану́шцы | стану́шкам | |
| стану́шку | стану́шкі | |
| стану́шкай стану́шкаю |
стану́шкамі | |
| стану́шцы | стану́шках |
Крыніцы: