Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

Станісла́ў

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Станісла́ў Станісла́вы
Р. Станісла́ва Станісла́ваў
Д. Станісла́ву Станісла́вам
В. Станісла́ва Станісла́ваў
Т. Станісла́вам Станісла́вамі
М. Станісла́ве Станісла́вах

Станісла́ў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Станісла́ў
Р. Станісла́ва
Д. Станісла́ву
В. Станісла́ў
Т. Станісла́вам
М. Станісла́ве

Станісла́ўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Станісла́ўцы
Р. Станісла́ўцаў
Д. Станісла́ўцам
В. Станісла́ўцы
Т. Станісла́ўцамі
М. Станісла́ўцах

ста́ніста

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ста́ніста - -

Крыніцы: piskunou2012.

ста́ністасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ста́ністасць
Р. ста́ністасці
Д. ста́ністасці
В. ста́ністасць
Т. ста́ністасцю
М. ста́ністасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

ста́ністы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ста́ністы ста́ністая ста́ністае ста́ністыя
Р. ста́ністага ста́ністай
ста́ністае		 ста́ністага ста́ністых
Д. ста́ністаму ста́ністай ста́ністаму ста́ністым
В. ста́ністы (неадуш.)
ста́ністага (адуш.)		 ста́ністую ста́ністае ста́ністыя (неадуш.)
ста́ністых (адуш.)
Т. ста́ністым ста́ністай
ста́ністаю		 ста́ністым ста́ністымі
М. ста́ністым ста́ністай ста́ністым ста́ністых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стані́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. стані́т
Р. стані́ту
Д. стані́ту
В. стані́т
Т. стані́там
М. стані́це

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

стані́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. стані́ца стані́цы
Р. стані́цы стані́ц
Д. стані́цы стані́цам
В. стані́цу стані́цы
Т. стані́цай
стані́цаю		 стані́цамі
М. стані́цы стані́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стані́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стані́чнік стані́чнікі
Р. стані́чніка стані́чнікаў
Д. стані́чніку стані́чнікам
В. стані́чніка стані́чнікаў
Т. стані́чнікам стані́чнікамі
М. стані́чніку стані́чніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стані́чніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. стані́чніца стані́чніцы
Р. стані́чніцы стані́чніц
Д. стані́чніцы стані́чніцам
В. стані́чніцу стані́чніц
Т. стані́чніцай
стані́чніцаю		 стані́чніцамі
М. стані́чніцы стані́чніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.