нованасе́лены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нованасе́лены |
нованасе́леная |
нованасе́ленае |
нованасе́леныя |
| Р. |
нованасе́ленага |
нованасе́ленай нованасе́ленае |
нованасе́ленага |
нованасе́леных |
| Д. |
нованасе́ленаму |
нованасе́ленай |
нованасе́ленаму |
нованасе́леным |
| В. |
нованасе́лены (неадуш.) нованасе́ленага (адуш.) |
нованасе́леную |
нованасе́ленае |
нованасе́леныя (неадуш.) нованасе́леных (адуш.) |
| Т. |
нованасе́леным |
нованасе́ленай нованасе́ленаю |
нованасе́леным |
нованасе́ленымі |
| М. |
нованасе́леным |
нованасе́ленай |
нованасе́леным |
нованасе́леных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
новапабудава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
новапабудава́ны |
новапабудава́ная |
новапабудава́нае |
новапабудава́ныя |
| Р. |
новапабудава́нага |
новапабудава́най новапабудава́нае |
новапабудава́нага |
новапабудава́ных |
| Д. |
новапабудава́наму |
новапабудава́най |
новапабудава́наму |
новапабудава́ным |
| В. |
новапабудава́ны (неадуш.) новапабудава́нага (адуш.) |
новапабудава́ную |
новапабудава́нае |
новапабудава́ныя (неадуш.) новапабудава́ных (адуш.) |
| Т. |
новапабудава́ным |
новапабудава́най новапабудава́наю |
новапабудава́ным |
новапабудава́нымі |
| М. |
новапабудава́ным |
новапабудава́най |
новапабудава́ным |
новапабудава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
новапабудо́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
новапабудо́ваны |
новапабудо́ваная |
новапабудо́ванае |
новапабудо́ваныя |
| Р. |
новапабудо́ванага |
новапабудо́ванай |
новапабудо́ванага |
новапабудо́ваных |
| Д. |
новапабудо́ванаму |
новапабудо́ванай |
новапабудо́ванаму |
новапабудо́ваным |
| В. |
новапабудо́ваны |
новапабудо́ваную |
новапабудо́ванае |
новапабудо́ваныя |
| Т. |
новапабудо́ваным |
новапабудо́ванай новапабудо́ванаю |
новапабудо́ваным |
новапабудо́ванымі |
| М. |
новапабудо́ваным |
новапабудо́ванай |
новапабудо́ваным |
новапабудо́ваных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
новапалача́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
новапалача́нка |
новапалача́нкі |
| Р. |
новапалача́нкі |
новапалача́нак |
| Д. |
новапалача́нцы |
новапалача́нкам |
| В. |
новапалача́нку |
новапалача́нак |
| Т. |
новапалача́нкай новапалача́нкаю |
новапалача́нкамі |
| М. |
новапалача́нцы |
новапалача́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Новапале́скі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| м. |
| Н. |
Новапале́скі |
| Р. |
Новапале́скага |
| Д. |
Новапале́скаму |
| В. |
Новапале́скі |
| Т. |
Новапале́скім |
| М. |
Новапале́скім |