Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

станаві́шча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. станаві́шча станаві́шчы
Р. станаві́шча станаві́шч
станаві́шчаў
Д. станаві́шчу станаві́шчам
В. станаві́шча станаві́шчы
Т. станаві́шчам станаві́шчамі
М. станаві́шчы станаві́шчах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Станаві́шча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Станаві́шча
Р. Станаві́шча
Д. Станаві́шчу
В. Станаві́шча
Т. Станаві́шчам
М. Станаві́шчы

ста́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ста́навы ста́навая ста́навае ста́навыя
Р. ста́навага ста́навай
ста́навае		 ста́навага ста́навых
Д. ста́наваму ста́навай ста́наваму ста́навым
В. ста́навы (неадуш.)
ста́навага (адуш.)		 ста́навую ста́навае ста́навыя (неадуш.)
ста́навых (адуш.)
Т. ста́навым ста́навай
ста́наваю		 ста́навым ста́навымі
М. ста́навым ста́навай ста́навым ста́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

станавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. станавы́ станава́я станаво́е станавы́я
Р. станаво́га станаво́й
станаво́е		 станаво́га станавы́х
Д. станаво́му станаво́й станаво́му станавы́м
В. станавы́ (неадуш.)
станаво́га (адуш.)		 станаву́ю станаво́е станавы́я (неадуш.)
станавы́х (адуш.)
Т. станавы́м станаво́й
станаво́ю		 станавы́м станавы́мі
М. станавы́м станаво́й станавы́м станавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

станавы́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. станавы́ станавы́я
Р. станаво́га станавы́х
Д. станаво́му станавы́м
В. станаво́га станавы́х
Т. станавы́м станавы́мі
М. станавы́м станавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ста́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ста́наўка
Р. Ста́наўкі
Д. Ста́наўцы
В. Ста́наўку
Т. Ста́наўкай
Ста́наўкаю
М. Ста́наўцы

станаўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. станаўле́нне
Р. станаўле́ння
Д. станаўле́нню
В. станаўле́нне
Т. станаўле́ннем
М. станаўле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

станаўля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. станаўля́юся станаўля́емся
2-я ас. станаўля́ешся станаўля́ецеся
3-я ас. станаўля́ецца станаўля́юцца
Прошлы час
м. станаўля́ўся станаўля́ліся
ж. станаўля́лася
н. станаўля́лася
Загадны лад
2-я ас. станаўля́йся станаўля́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час станаўля́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

станда́рт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. станда́рт станда́рты
Р. станда́рту станда́ртаў
Д. станда́рту станда́ртам
В. станда́рт станда́рты
Т. станда́ртам станда́ртамі
М. станда́рце станда́ртах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

станда́ртна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
станда́ртна станда́ртней -

Крыніцы: piskunou2012.