нікелява́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нікелява́нне |
| Р. |
нікелява́ння |
| Д. |
нікелява́нню |
| В. |
нікелява́нне |
| Т. |
нікелява́ннем |
| М. |
нікелява́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
нікелява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нікелява́ны |
нікелява́ная |
нікелява́нае |
нікелява́ныя |
| Р. |
нікелява́нага |
нікелява́най нікелява́нае |
нікелява́нага |
нікелява́ных |
| Д. |
нікелява́наму |
нікелява́най |
нікелява́наму |
нікелява́ным |
| В. |
нікелява́ны (неадуш.) нікелява́нага (адуш.) |
нікелява́ную |
нікелява́нае |
нікелява́ныя (неадуш.) нікелява́ных (адуш.) |
| Т. |
нікелява́ным |
нікелява́най нікелява́наю |
нікелява́ным |
нікелява́нымі |
| М. |
нікелява́ным |
нікелява́най |
нікелява́ным |
нікелява́ных |
Кароткая форма: нікелява́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
нікелява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нікелява́ны |
нікелява́ная |
нікелява́нае |
нікелява́ныя |
| Р. |
нікелява́нага |
нікелява́най нікелява́нае |
нікелява́нага |
нікелява́ных |
| Д. |
нікелява́наму |
нікелява́най |
нікелява́наму |
нікелява́ным |
| В. |
нікелява́ны (неадуш.) нікелява́нага (адуш.) |
нікелява́ную |
нікелява́нае |
нікелява́ныя (неадуш.) нікелява́ных (адуш.) |
| Т. |
нікелява́ным |
нікелява́най нікелява́наю |
нікелява́ным |
нікелява́нымі |
| М. |
нікелява́ным |
нікелява́най |
нікелява́ным |
нікелява́ных |
Кароткая форма: нікелява́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
нікелява́ць
‘пакрываць паверхню чаго-небудзь нікелем’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нікелю́ю |
нікелю́ем |
| 2-я ас. |
нікелю́еш |
нікелю́еце |
| 3-я ас. |
нікелю́е |
нікелю́юць |
| Прошлы час |
| м. |
нікелява́ў |
нікелява́лі |
| ж. |
нікелява́ла |
| н. |
нікелява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нікелю́й |
нікелю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
нікелю́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Нікі́цінічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Нікі́цінічы |
| Р. |
Нікі́цініч Нікі́цінічаў |
| Д. |
Нікі́цінічам |
| В. |
Нікі́цінічы |
| Т. |
Нікі́цінічамі |
| М. |
Нікі́цінічах |
ні́класць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ні́класць |
| Р. |
ні́класці |
| Д. |
ні́класці |
| В. |
ні́класць |
| Т. |
ні́класцю |
| М. |
ні́класці |
Крыніцы:
piskunou2012.
ні́клы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ні́клы |
ні́клая |
ні́клае |
ні́клыя |
| Р. |
ні́клага |
ні́клай ні́клае |
ні́клага |
ні́клых |
| Д. |
ні́кламу |
ні́клай |
ні́кламу |
ні́клым |
| В. |
ні́клы (неадуш.) ні́клага (адуш.) |
ні́клую |
ні́клае |
ні́клыя (неадуш.) ні́клых (адуш.) |
| Т. |
ні́клым |
ні́клай ні́клаю |
ні́клым |
ні́клымі |
| М. |
ні́клым |
ні́клай |
ні́клым |
ні́клых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.