акве́чаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акве́чаны |
акве́чаная |
акве́чанае |
акве́чаныя |
| Р. |
акве́чанага |
акве́чанай акве́чанае |
акве́чанага |
акве́чаных |
| Д. |
акве́чанаму |
акве́чанай |
акве́чанаму |
акве́чаным |
| В. |
акве́чаны (неадуш.) акве́чанага (адуш.) |
акве́чаную |
акве́чанае |
акве́чаныя (неадуш.) акве́чаных (адуш.) |
| Т. |
акве́чаным |
акве́чанай акве́чанаю |
акве́чаным |
акве́чанымі |
| М. |
акве́чаным |
акве́чанай |
акве́чаным |
акве́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
акве́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акве́чаны |
акве́чаная |
акве́чанае |
акве́чаныя |
| Р. |
акве́чанага |
акве́чанай акве́чанае |
акве́чанага |
акве́чаных |
| Д. |
акве́чанаму |
акве́чанай |
акве́чанаму |
акве́чаным |
| В. |
акве́чаны (неадуш.) акве́чанага (адуш.) |
акве́чаную |
акве́чанае |
акве́чаныя (неадуш.) акве́чаных (адуш.) |
| Т. |
акве́чаным |
акве́чанай акве́чанаю |
акве́чаным |
акве́чанымі |
| М. |
акве́чаным |
акве́чанай |
акве́чаным |
акве́чаных |
Кароткая форма: акве́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
акве́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
акве́чваецца |
акве́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
акве́чваўся |
акве́чваліся |
| ж. |
акве́чвалася |
| н. |
акве́чвалася |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
акве́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
акве́чваю |
акве́чваем |
| 2-я ас. |
акве́чваеш |
акве́чваеце |
| 3-я ас. |
акве́чвае |
акве́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
акве́чваў |
акве́чвалі |
| ж. |
акве́чвала |
| н. |
акве́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
акве́чвай |
акве́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
акве́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аквізі́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аквізі́тар |
аквізі́тары |
| Р. |
аквізі́тара |
аквізі́тараў |
| Д. |
аквізі́тару |
аквізі́тарам |
| В. |
аквізі́тара |
аквізі́тараў |
| Т. |
аквізі́тарам |
аквізі́тарамі |
| М. |
аквізі́тару |
аквізі́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
аквізі́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аквізі́цыя |
| Р. |
аквізі́цыі |
| Д. |
аквізі́цыі |
| В. |
аквізі́цыю |
| Т. |
аквізі́цыяй аквізі́цыяю |
| М. |
аквізі́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
аквіле́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аквіле́гія |
| Р. |
аквіле́гіі |
| Д. |
аквіле́гіі |
| В. |
аквіле́гію |
| Т. |
аквіле́гіяй аквіле́гіяю |
| М. |
аквіле́гіі |
Крыніцы:
piskunou2012.
аквіло́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аквіло́н |
аквіло́ны |
| Р. |
аквіло́ну |
аквіло́наў |
| Д. |
аквіло́ну |
аквіло́нам |
| В. |
аквіло́н |
аквіло́ны |
| Т. |
аквіло́нам |
аквіло́намі |
| М. |
аквіло́не |
аквіло́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsbm1984.