Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

стагнацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стагнацы́йны стагнацы́йная стагнацы́йнае стагнацы́йныя
Р. стагнацы́йнага стагнацы́йнай
стагнацы́йнае
стагнацы́йнага стагнацы́йных
Д. стагнацы́йнаму стагнацы́йнай стагнацы́йнаму стагнацы́йным
В. стагнацы́йны (неадуш.)
стагнацы́йнага (адуш.)
стагнацы́йную стагнацы́йнае стагнацы́йныя (неадуш.)
стагнацы́йных (адуш.)
Т. стагнацы́йным стагнацы́йнай
стагнацы́йнаю
стагнацы́йным стагнацы́йнымі
М. стагнацы́йным стагнацы́йнай стагнацы́йным стагнацы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

стагна́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. стагна́цыя
Р. стагна́цыі
Д. стагна́цыі
В. стагна́цыю
Т. стагна́цыяй
стагна́цыяю
М. стагна́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стагна́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. стагну́ сто́гнем
2-я ас. сто́гнеш сто́гнеце
3-я ас. сто́гне сто́гнуць
Прошлы час
м. стагна́ў стагна́лі
ж. стагна́ла
н. стагна́ла
Загадны лад
2-я ас. стагні́ стагні́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час сто́гнучы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стагні́раваць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. стагні́руе стагні́руюць
Прошлы час
м. стагні́раваў стагні́равалі
ж. стагні́равала
н. стагні́равала

Крыніцы: sbm2012.

стагні́раваць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. стагні́руе стагні́руюць
Прошлы час
м. стагні́раваў стагні́равалі
ж. стагні́равала
н. стагні́равала

Крыніцы: sbm2012.

стаго́ддзе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стаго́ддзе стаго́ддзі
Р. стаго́ддзя стаго́ддзяў
Д. стаго́ддзю стаго́ддзям
В. стаго́ддзе стаго́ддзі
Т. стаго́ддзем стаго́ддзямі
М. стаго́ддзі стаго́ддзях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стаго́ддзевы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стаго́ддзевы стаго́ддзевая стаго́ддзевае стаго́ддзевыя
Р. стаго́ддзевага стаго́ддзевай
стаго́ддзевае
стаго́ддзевага стаго́ддзевых
Д. стаго́ддзеваму стаго́ддзевай стаго́ддзеваму стаго́ддзевым
В. стаго́ддзевы (неадуш.)
стаго́ддзевага (адуш.)
стаго́ддзевую стаго́ддзевае стаго́ддзевыя (неадуш.)
стаго́ддзевых (адуш.)
Т. стаго́ддзевым стаго́ддзевай
стаго́ддзеваю
стаго́ддзевым стаго́ддзевымі
М. стаго́ддзевым стаго́ддзевай стаго́ддзевым стаго́ддзевых

Крыніцы: piskunou2012.

стаго́дні

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стаго́дні стаго́дняя стаго́дняе стаго́днія
Р. стаго́дняга стаго́дняй
стаго́дняе
стаго́дняга стаго́дніх
Д. стаго́дняму стаго́дняй стаго́дняму стаго́днім
В. стаго́дні (неадуш.)
стаго́дняга (адуш.)
стаго́днюю стаго́дняе стаго́днія (неадуш.)
стаго́дніх (адуш.)
Т. стаго́днім стаго́дняй
стаго́дняю
стаго́днім стаго́днімі
М. стаго́днім стаго́дняй стаго́днім стаго́дніх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стагра́дусны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стагра́дусны стагра́дусная стагра́дуснае стагра́дусныя
Р. стагра́дуснага стагра́дуснай
стагра́дуснае
стагра́дуснага стагра́дусных
Д. стагра́дуснаму стагра́дуснай стагра́дуснаму стагра́дусным
В. стагра́дусны (неадуш.)
стагра́дуснага (адуш.)
стагра́дусную стагра́дуснае стагра́дусныя (неадуш.)
стагра́дусных (адуш.)
Т. стагра́дусным стагра́дуснай
стагра́дуснаю
стагра́дусным стагра́дуснымі
М. стагра́дусным стагра́дуснай стагра́дусным стагра́дусных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

стаграмо́вік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стаграмо́вік стаграмо́вікі
Р. стаграмо́віка стаграмо́вікаў
Д. стаграмо́віку стаграмо́вікам
В. стаграмо́вік стаграмо́вікі
Т. стаграмо́вікам стаграмо́вікамі
М. стаграмо́віку стаграмо́віках

Крыніцы: piskunou2012.