стабілізава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
стабілізу́ю |
стабілізу́ем |
| 2-я ас. |
стабілізу́еш |
стабілізу́еце |
| 3-я ас. |
стабілізу́е |
стабілізу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
стабілізава́ў |
стабілізава́лі |
| ж. |
стабілізава́ла |
| н. |
стабілізава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
стабілізу́й |
стабілізу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
стабілізава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стабіліза́тар
‘прыстасаванне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стабіліза́тар |
стабіліза́тары |
| Р. |
стабіліза́тара |
стабіліза́тараў |
| Д. |
стабіліза́тару |
стабіліза́тарам |
| В. |
стабіліза́тар |
стабіліза́тары |
| Т. |
стабіліза́тарам |
стабіліза́тарамі |
| М. |
стабіліза́тары |
стабіліза́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стабіліза́тар
‘рэчыва’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
стабіліза́тар |
| Р. |
стабіліза́тару |
| Д. |
стабіліза́тару |
| В. |
стабіліза́тар |
| Т. |
стабіліза́тарам |
| М. |
стабіліза́тары |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стабіліза́тарны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стабіліза́тарны |
стабіліза́тарная |
стабіліза́тарнае |
стабіліза́тарныя |
| Р. |
стабіліза́тарнага |
стабіліза́тарнай стабіліза́тарнае |
стабіліза́тарнага |
стабіліза́тарных |
| Д. |
стабіліза́тарнаму |
стабіліза́тарнай |
стабіліза́тарнаму |
стабіліза́тарным |
| В. |
стабіліза́тарны (неадуш.) стабіліза́тарнага (адуш.) |
стабіліза́тарную |
стабіліза́тарнае |
стабіліза́тарныя (неадуш.) стабіліза́тарных (адуш.) |
| Т. |
стабіліза́тарным |
стабіліза́тарнай стабіліза́тарнаю |
стабіліза́тарным |
стабіліза́тарнымі |
| М. |
стабіліза́тарным |
стабіліза́тарнай |
стабіліза́тарным |
стабіліза́тарных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
стабілізацы́йна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| стабілізацы́йна |
- |
- |
стабілізацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стабілізацы́йны |
стабілізацы́йная |
стабілізацы́йнае |
стабілізацы́йныя |
| Р. |
стабілізацы́йнага |
стабілізацы́йнай стабілізацы́йнае |
стабілізацы́йнага |
стабілізацы́йных |
| Д. |
стабілізацы́йнаму |
стабілізацы́йнай |
стабілізацы́йнаму |
стабілізацы́йным |
| В. |
стабілізацы́йны (неадуш.) стабілізацы́йнага (адуш.) |
стабілізацы́йную |
стабілізацы́йнае |
стабілізацы́йныя (неадуш.) стабілізацы́йных (адуш.) |
| Т. |
стабілізацы́йным |
стабілізацы́йнай стабілізацы́йнаю |
стабілізацы́йным |
стабілізацы́йнымі |
| М. |
стабілізацы́йным |
стабілізацы́йнай |
стабілізацы́йным |
стабілізацы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
стабіліза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
стабіліза́цыя |
| Р. |
стабіліза́цыі |
| Д. |
стабіліза́цыі |
| В. |
стабіліза́цыю |
| Т. |
стабіліза́цыяй стабіліза́цыяю |
| М. |
стабіліза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стабілітро́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стабілітро́н |
стабілітро́ны |
| Р. |
стабілітро́на |
стабілітро́наў |
| Д. |
стабілітро́ну |
стабілітро́нам |
| В. |
стабілітро́н |
стабілітро́ны |
| Т. |
стабілітро́нам |
стабілітро́намі |
| М. |
стабілітро́не |
стабілітро́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
стабі́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| стабі́льна |
стабі́льней |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
стабі́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
стабі́льнасць |
| Р. |
стабі́льнасці |
| Д. |
стабі́льнасці |
| В. |
стабі́льнасць |
| Т. |
стабі́льнасцю |
| М. |
стабі́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.