прызнача́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прызнача́льны |
прызнача́льная |
прызнача́льнае |
прызнача́льныя |
| Р. |
прызнача́льнага |
прызнача́льнай
прызнача́льнае |
прызнача́льнага |
прызнача́льных |
| Д. |
прызнача́льнаму |
прызнача́льнай |
прызнача́льнаму |
прызнача́льным |
| В. |
прызнача́льны (неадуш.)
прызнача́льнага (адуш.) |
прызнача́льную |
прызнача́льнае |
прызнача́льныя (неадуш.)
прызнача́льных (адуш.) |
| Т. |
прызнача́льным |
прызнача́льнай
прызнача́льнаю |
прызнача́льным |
прызнача́льнымі |
| М. |
прызнача́льным |
прызнача́льнай |
прызнача́льным |
прызнача́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
прызна́чанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прызна́чанасць |
| Р. |
прызна́чанасці |
| Д. |
прызна́чанасці |
| В. |
прызна́чанасць |
| Т. |
прызна́чанасцю |
| М. |
прызна́чанасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прызна́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прызна́чаны |
прызна́чаная |
прызна́чанае |
прызна́чаныя |
| Р. |
прызна́чанага |
прызна́чанай
прызна́чанае |
прызна́чанага |
прызна́чаных |
| Д. |
прызна́чанаму |
прызна́чанай |
прызна́чанаму |
прызна́чаным |
| В. |
прызна́чаны (неадуш.)
прызна́чанага (адуш.) |
прызна́чаную |
прызна́чанае |
прызна́чаныя (неадуш.)
прызна́чаных (адуш.) |
| Т. |
прызна́чаным |
прызна́чанай
прызна́чанаю |
прызна́чаным |
прызна́чанымі |
| М. |
прызна́чаным |
прызна́чанай |
прызна́чаным |
прызна́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прызна́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прызна́чаны |
прызна́чаная |
прызна́чанае |
прызна́чаныя |
| Р. |
прызна́чанага |
прызна́чанай
прызна́чанае |
прызна́чанага |
прызна́чаных |
| Д. |
прызна́чанаму |
прызна́чанай |
прызна́чанаму |
прызна́чаным |
| В. |
прызна́чаны (неадуш.)
прызна́чанага (адуш.) |
прызна́чаную |
прызна́чанае |
прызна́чаныя (неадуш.)
прызна́чаных (адуш.) |
| Т. |
прызна́чаным |
прызна́чанай
прызна́чанаю |
прызна́чаным |
прызна́чанымі |
| М. |
прызна́чаным |
прызна́чанай |
прызна́чаным |
прызна́чаных |
Кароткая форма: прызна́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прызнача́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прызнача́юся |
прызнача́емся |
| 2-я ас. |
прызнача́ешся |
прызнача́ецеся |
| 3-я ас. |
прызнача́ецца |
прызнача́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прызнача́ўся |
прызнача́ліся |
| ж. |
прызнача́лася |
| н. |
прызнача́лася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прызнача́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прызнача́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прызнача́ю |
прызнача́ем |
| 2-я ас. |
прызнача́еш |
прызнача́еце |
| 3-я ас. |
прызнача́е |
прызнача́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прызнача́ў |
прызнача́лі |
| ж. |
прызнача́ла |
| н. |
прызнача́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прызнача́й |
прызнача́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прызнача́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прызна́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прызна́чу |
прызна́чым |
| 2-я ас. |
прызна́чыш |
прызна́чыце |
| 3-я ас. |
прызна́чыць |
прызна́чаць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прызна́чыў |
прызна́чылі |
| ж. |
прызна́чыла |
| н. |
прызна́чыла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прызна́ч |
прызна́чце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прызна́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прызначэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прызначэ́нне |
прызначэ́нні |
| Р. |
прызначэ́ння |
прызначэ́нняў |
| Д. |
прызначэ́нню |
прызначэ́нням |
| В. |
прызначэ́нне |
прызначэ́нні |
| Т. |
прызначэ́ннем |
прызначэ́ннямі |
| М. |
прызначэ́нні |
прызначэ́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прызо́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прызо́р |
| Р. |
прызо́ру |
| Д. |
прызо́ру |
| В. |
прызо́р |
| Т. |
прызо́рам |
| М. |
прызо́ры |
Крыніцы:
piskunou2012.
прызо́рніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прызо́рніца |
прызо́рніцы |
| Р. |
прызо́рніцы |
прызо́рніц |
| Д. |
прызо́рніцы |
прызо́рніцам |
| В. |
прызо́рніцу |
прызо́рніц |
| Т. |
прызо́рніцай
прызо́рніцаю |
прызо́рніцамі |
| М. |
прызо́рніцы |
прызо́рніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.