куленепрабіва́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
куленепрабіва́льны |
куленепрабіва́льная |
куленепрабіва́льнае |
куленепрабіва́льныя |
| Р. |
куленепрабіва́льнага |
куленепрабіва́льнай
куленепрабіва́льнае |
куленепрабіва́льнага |
куленепрабіва́льных |
| Д. |
куленепрабіва́льнаму |
куленепрабіва́льнай |
куленепрабіва́льнаму |
куленепрабіва́льным |
| В. |
куленепрабіва́льны (неадуш.)
куленепрабіва́льнага (адуш.) |
куленепрабіва́льную |
куленепрабіва́льнае |
куленепрабіва́льныя (неадуш.)
куленепрабіва́льных (адуш.) |
| Т. |
куленепрабіва́льным |
куленепрабіва́льнай
куленепрабіва́льнаю |
куленепрабіва́льным |
куленепрабіва́льнымі |
| М. |
куленепрабіва́льным |
куленепрабіва́льнай |
куленепрабіва́льным |
куленепрабіва́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
ку́лер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ку́лер |
ку́леры |
| Р. |
ку́лера |
ку́лераў |
| Д. |
ку́леру |
ку́лерам |
| В. |
ку́лер |
ку́леры |
| Т. |
ку́лерам |
ку́лерамі |
| М. |
ку́леры |
ку́лерах |
Крыніцы:
piskunou2012.
кулеўло́ўнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кулеўло́ўнік |
кулеўло́ўнікі |
| Р. |
кулеўло́ўніка |
кулеўло́ўнікаў |
| Д. |
кулеўло́ўніку |
кулеўло́ўнікам |
| В. |
кулеўло́ўнік |
кулеўло́ўнікі |
| Т. |
кулеўло́ўнікам |
кулеўло́ўнікамі |
| М. |
кулеўло́ўніку |
кулеўло́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ку́леўцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ку́леўцы |
| Р. |
Ку́леўцаў |
| Д. |
Ку́леўцам |
| В. |
Ку́леўцы |
| Т. |
Ку́леўцамі |
| М. |
Ку́леўцах |
Ку́леўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ку́леўшчына |
| Р. |
Ку́леўшчыны |
| Д. |
Ку́леўшчыне |
| В. |
Ку́леўшчыну |
| Т. |
Ку́леўшчынай
Ку́леўшчынаю |
| М. |
Ку́леўшчыне |
куле́ць
выклічнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
ку́лечка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ку́лечка |
ку́лечкі |
| Р. |
ку́лечкі |
ку́лечак |
| Д. |
ку́лечцы |
ку́лечкам |
| В. |
ку́лечку |
ку́лечкі |
| Т. |
ку́лечкай
ку́лечкаю |
ку́лечкамі |
| М. |
ку́лечцы |
ку́лечках |
Крыніцы:
piskunou2012.
куле́ш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
куле́ш |
| Р. |
куляшу́ |
| Д. |
куляшу́ |
| В. |
куле́ш |
| Т. |
куляшо́м |
| М. |
куляшы́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
куле́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
куле́шнік |
куле́шнікі |
| Р. |
куле́шніка |
куле́шнікаў |
| Д. |
куле́шніку |
куле́шнікам |
| В. |
куле́шніка |
куле́шнікаў |
| Т. |
куле́шнікам |
куле́шнікамі |
| М. |
куле́шніку |
куле́шніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
куле́шніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
куле́шніца |
куле́шніцы |
| Р. |
куле́шніцы |
куле́шніц |
| Д. |
куле́шніцы |
куле́шніцам |
| В. |
куле́шніцу |
куле́шніц |
| Т. |
куле́шніцай
куле́шніцаю |
куле́шніцамі |
| М. |
куле́шніцы |
куле́шніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.