незгаво́рлівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незгаво́рлівы |
незгаво́рлівая |
незгаво́рлівае |
незгаво́рлівыя |
| Р. |
незгаво́рлівага |
незгаво́рлівай незгаво́рлівае |
незгаво́рлівага |
незгаво́рлівых |
| Д. |
незгаво́рліваму |
незгаво́рлівай |
незгаво́рліваму |
незгаво́рлівым |
| В. |
незгаво́рлівы (неадуш.) незгаво́рлівага (адуш.) |
незгаво́рлівую |
незгаво́рлівае |
незгаво́рлівыя (неадуш.) незгаво́рлівых (адуш.) |
| Т. |
незгаво́рлівым |
незгаво́рлівай незгаво́рліваю |
незгаво́рлівым |
незгаво́рлівымі |
| М. |
незгаво́рлівым |
незгаво́рлівай |
незгаво́рлівым |
незгаво́рлівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
незгаво́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
незгаво́рнасць |
| Р. |
незгаво́рнасці |
| Д. |
незгаво́рнасці |
| В. |
незгаво́рнасць |
| Т. |
незгаво́рнасцю |
| М. |
незгаво́рнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
незгада́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незгада́ны |
незгада́ная |
незгада́нае |
незгада́ныя |
| Р. |
незгада́нага |
незгада́най незгада́нае |
незгада́нага |
незгада́ных |
| Д. |
незгада́наму |
незгада́най |
незгада́наму |
незгада́ным |
| В. |
незгада́ны (неадуш.) незгада́нага (адуш.) |
незгада́ную |
незгада́нае |
незгада́ныя (неадуш.) незгада́ных (адуш.) |
| Т. |
незгада́ным |
незгада́най незгада́наю |
незгада́ным |
незгада́нымі |
| М. |
незгада́ным |
незгада́най |
незгада́ным |
незгада́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
незганьбава́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незганьбава́ны |
незганьбава́ная |
незганьбава́нае |
незганьбава́ныя |
| Р. |
незганьбава́нага |
незганьбава́най незганьбава́нае |
незганьбава́нага |
незганьбава́ных |
| Д. |
незганьбава́наму |
незганьбава́най |
незганьбава́наму |
незганьбава́ным |
| В. |
незганьбава́ны (неадуш.) незганьбава́нага (адуш.) |
незганьбава́ную |
незганьбава́нае |
незганьбава́ныя (неадуш.) незганьбава́ных (адуш.) |
| Т. |
незганьбава́ным |
незганьбава́най незганьбава́наю |
незганьбава́ным |
незганьбава́нымі |
| М. |
незганьбава́ным |
незганьбава́най |
незганьбава́ным |
незганьбава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
незганьбава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незганьбава́ны |
незганьбава́ная |
незганьбава́нае |
незганьбава́ныя |
| Р. |
незганьбава́нага |
незганьбава́най незганьбава́нае |
незганьбава́нага |
незганьбава́ных |
| Д. |
незганьбава́наму |
незганьбава́най |
незганьбава́наму |
незганьбава́ным |
| В. |
незганьбава́ны (неадуш.) незганьбава́нага (адуш.) |
незганьбава́ную |
незганьбава́нае |
незганьбава́ныя (неадуш.) незганьбава́ных (адуш.) |
| Т. |
незганьбава́ным |
незганьбава́най незганьбава́наю |
незганьбава́ным |
незганьбава́нымі |
| М. |
незганьбава́ным |
незганьбава́най |
незганьбава́ным |
незганьбава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
незганьбава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незганьбава́ны |
незганьбава́ная |
незганьбава́нае |
незганьбава́ныя |
| Р. |
незганьбава́нага |
незганьбава́най незганьбава́нае |
незганьбава́нага |
незганьбава́ных |
| Д. |
незганьбава́наму |
незганьбава́най |
незганьбава́наму |
незганьбава́ным |
| В. |
незганьбава́ны (неадуш.) незганьбава́нага (адуш.) |
незганьбава́ную |
незганьбава́нае |
незганьбава́ныя (неадуш.) незганьбава́ных (адуш.) |
| Т. |
незганьбава́ным |
незганьбава́най незганьбава́наю |
незганьбава́ным |
незганьбава́нымі |
| М. |
незганьбава́ным |
незганьбава́най |
незганьбава́ным |
незганьбава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
незгара́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
незгара́льнасць |
| Р. |
незгара́льнасці |
| Д. |
незгара́льнасці |
| В. |
незгара́льнасць |
| Т. |
незгара́льнасцю |
| М. |
незгара́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.