акава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акава́ны |
акава́ная |
акава́нае |
акава́ныя |
| Р. |
акава́нага |
акава́най акава́нае |
акава́нага |
акава́ных |
| Д. |
акава́наму |
акава́най |
акава́наму |
акава́ным |
| В. |
акава́ны (неадуш.) акава́нага (адуш.) |
акава́ную |
акава́нае |
акава́ныя (неадуш.) акава́ных (адуш.) |
| Т. |
акава́ным |
акава́най акава́наю |
акава́ным |
акава́нымі |
| М. |
акава́ным |
акава́най |
акава́ным |
акава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
акава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акава́ны |
акава́ная |
акава́нае |
акава́ныя |
| Р. |
акава́нага |
акава́най акава́нае |
акава́нага |
акава́ных |
| Д. |
акава́наму |
акава́най |
акава́наму |
акава́ным |
| В. |
акава́ны (неадуш.) акава́нага (адуш.) |
акава́ную |
акава́нае |
акава́ныя (неадуш.) акава́ных (адуш.) |
| Т. |
акава́ным |
акава́най акава́наю |
акава́ным |
акава́нымі |
| М. |
акава́ным |
акава́най |
акава́ным |
акава́ных |
Кароткая форма: акава́на.
Іншыя варыянты:
ако́ваны.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
акава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
акуе́цца |
акую́цца |
| Прошлы час |
| м. |
акава́ўся |
акава́ліся |
| ж. |
акава́лася |
| н. |
акава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
акава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
акава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
акую́ |
акуё́м |
| 2-я ас. |
акуе́ш |
акуяце́ |
| 3-я ас. |
акуе́ |
акую́ць |
| Прошлы час |
| м. |
акава́ў |
акава́лі |
| ж. |
акава́ла |
| н. |
акава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аку́й |
аку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
акава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
акаві́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
акаві́та |
| Р. |
акаві́ты |
| Д. |
акаві́це |
| В. |
акаві́ту |
| Т. |
акаві́тай акаві́таю |
| М. |
акаві́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
акаві́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
акаві́тка |
акаві́ткі |
| Р. |
акаві́ткі |
акаві́так |
| Д. |
акаві́тцы |
акаві́ткам |
| В. |
акаві́тку |
акаві́ткі |
| Т. |
акаві́ткай акаві́ткаю |
акаві́ткамі |
| М. |
акаві́тцы |
акаві́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
акадамава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акадамава́ны |
акадамава́ная |
акадамава́нае |
акадамава́ныя |
| Р. |
акадамава́нага |
акадамава́най акадамава́нае |
акадамава́нага |
акадамава́ных |
| Д. |
акадамава́наму |
акадамава́най |
акадамава́наму |
акадамава́ным |
| В. |
акадамава́ны (неадуш.) акадамава́нага (адуш.) |
акадамава́ную |
акадамава́нае |
акадамава́ныя (неадуш.) акадамава́ных (адуш.) |
| Т. |
акадамава́ным |
акадамава́най акадамава́наю |
акадамава́ным |
акадамава́нымі |
| М. |
акадамава́ным |
акадамава́най |
акадамава́ным |
акадамава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
акадамава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акадамава́ны |
акадамава́ная |
акадамава́нае |
акадамава́ныя |
| Р. |
акадамава́нага |
акадамава́най акадамава́нае |
акадамава́нага |
акадамава́ных |
| Д. |
акадамава́наму |
акадамава́най |
акадамава́наму |
акадамава́ным |
| В. |
акадамава́ны (неадуш.) акадамава́нага (адуш.) |
акадамава́ную |
акадамава́нае |
акадамава́ныя (неадуш.) акадамава́ных (адуш.) |
| Т. |
акадамава́ным |
акадамава́най акадамава́наю |
акадамава́ным |
акадамава́нымі |
| М. |
акадамава́ным |
акадамава́най |
акадамава́ным |
акадамава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.