недавары́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
недавару́ |
недава́рым |
| 2-я ас. |
недава́рыш |
недава́рыце |
| 3-я ас. |
недава́рыць |
недава́раць |
| Прошлы час |
| м. |
недавары́ў |
недавары́лі |
| ж. |
недавары́ла |
| н. |
недавары́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
недавары́ |
недавары́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
недавары́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
недаве́дзенасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
недаве́дзенасць |
| Р. |
недаве́дзенасці |
| Д. |
недаве́дзенасці |
| В. |
недаве́дзенасць |
| Т. |
недаве́дзенасцю |
| М. |
недаве́дзенасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
недаве́дзены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
недаве́дзены |
недаве́дзеная |
недаве́дзенае |
недаве́дзеныя |
| Р. |
недаве́дзенага |
недаве́дзенай недаве́дзенае |
недаве́дзенага |
недаве́дзеных |
| Д. |
недаве́дзенаму |
недаве́дзенай |
недаве́дзенаму |
недаве́дзеным |
| В. |
недаве́дзены (неадуш.) недаве́дзенага (адуш.) |
недаве́дзеную |
недаве́дзенае |
недаве́дзеныя (неадуш.) недаве́дзеных (адуш.) |
| Т. |
недаве́дзеным |
недаве́дзенай недаве́дзенаю |
недаве́дзеным |
недаве́дзенымі |
| М. |
недаве́дзеным |
недаве́дзенай |
недаве́дзеным |
недаве́дзеных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
недаве́дзены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
недаве́дзены |
недаве́дзеная |
недаве́дзенае |
недаве́дзеныя |
| Р. |
недаве́дзенага |
недаве́дзенай недаве́дзенае |
недаве́дзенага |
недаве́дзеных |
| Д. |
недаве́дзенаму |
недаве́дзенай |
недаве́дзенаму |
недаве́дзеным |
| В. |
недаве́дзены (неадуш.) недаве́дзенага (адуш.) |
недаве́дзеную |
недаве́дзенае |
недаве́дзеныя (неадуш.) недаве́дзеных (адуш.) |
| Т. |
недаве́дзеным |
недаве́дзенай недаве́дзенаю |
недаве́дзеным |
недаве́дзенымі |
| М. |
недаве́дзеным |
недаве́дзенай |
недаве́дзеным |
недаве́дзеных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
недаве́зены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
недаве́зены |
недаве́зеная |
недаве́зенае |
недаве́зеныя |
| Р. |
недаве́зенага |
недаве́зенай недаве́зенае |
недаве́зенага |
недаве́зеных |
| Д. |
недаве́зенаму |
недаве́зенай |
недаве́зенаму |
недаве́зеным |
| В. |
недаве́зены (неадуш.) недаве́зенага (адуш.) |
недаве́зеную |
недаве́зенае |
недаве́зеныя (неадуш.) недаве́зеных (адуш.) |
| Т. |
недаве́зеным |
недаве́зенай недаве́зенаю |
недаве́зеным |
недаве́зенымі |
| М. |
недаве́зеным |
недаве́зенай |
недаве́зеным |
недаве́зеных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
недаве́зены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
недаве́зены |
недаве́зеная |
недаве́зенае |
недаве́зеныя |
| Р. |
недаве́зенага |
недаве́зенай недаве́зенае |
недаве́зенага |
недаве́зеных |
| Д. |
недаве́зенаму |
недаве́зенай |
недаве́зенаму |
недаве́зеным |
| В. |
недаве́зены (неадуш.) недаве́зенага (адуш.) |
недаве́зеную |
недаве́зенае |
недаве́зеныя (неадуш.) недаве́зеных (адуш.) |
| Т. |
недаве́зеным |
недаве́зенай недаве́зенаю |
недаве́зеным |
недаве́зенымі |
| М. |
недаве́зеным |
недаве́зенай |
недаве́зеным |
недаве́зеных |
Кароткая форма: недаве́зена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
недаве́зці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
недавязу́ |
недавязё́м |
| 2-я ас. |
недавязе́ш |
недавезяце́ |
| 3-я ас. |
недавязе́ |
недавязу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
недавё́з |
недаве́злі |
| ж. |
недаве́зла |
| н. |
недаве́зла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
недавязі́ |
недавязі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
недавё́зшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
недаве́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
недаве́р |
| Р. |
недаве́ру |
| Д. |
недаве́ру |
| В. |
недаве́р |
| Т. |
недаве́рам |
| М. |
недаве́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
недаве́рак
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
недаве́рак |
недаве́ркі |
| Р. |
недаве́рка |
недаве́ркаў |
| Д. |
недаве́рку |
недаве́ркам |
| В. |
недаве́рка |
недаве́ркаў |
| Т. |
недаве́ркам |
недаве́ркамі |
| М. |
недаве́рку |
недаве́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
недаве́р’е
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
недаве́р’е |
| Р. |
недаве́р’я |
| Д. |
недаве́р’ю |
| В. |
недаве́р’е |
| Т. |
недаве́р’ем |
| М. |
недаве́р’і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.