Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

не́вус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. не́вус не́вусы
Р. не́вуса не́вусаў
Д. не́вусу не́вусам
В. не́вус не́вусы
Т. не́вусам не́вусамі
М. не́вусе не́вусах

Крыніцы: piskunou2012.

не́вуцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. не́вуцкі не́вуцкая не́вуцкае не́вуцкія
Р. не́вуцкага не́вуцкай
не́вуцкае		 не́вуцкага не́вуцкіх
Д. не́вуцкаму не́вуцкай не́вуцкаму не́вуцкім
В. не́вуцкі (неадуш.)
не́вуцкага (адуш.)		 не́вуцкую не́вуцкае не́вуцкія (неадуш.)
не́вуцкіх (адуш.)
Т. не́вуцкім не́вуцкай
не́вуцкаю		 не́вуцкім не́вуцкімі
М. не́вуцкім не́вуцкай не́вуцкім не́вуцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

не́вуцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. не́вуцтва
Р. не́вуцтва
Д. не́вуцтву
В. не́вуцтва
Т. не́вуцтвам
М. не́вуцтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

невучо́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. невучо́ны невучо́ная невучо́нае невучо́ныя
Р. невучо́нага невучо́най
невучо́нае		 невучо́нага невучо́ных
Д. невучо́наму невучо́най невучо́наму невучо́ным
В. невучо́ны (неадуш.)
невучо́нага (адуш.)		 невучо́ную невучо́нае невучо́ныя (неадуш.)
невучо́ных (адуш.)
Т. невучо́ным невучо́най
невучо́наю		 невучо́ным невучо́нымі
М. невучо́ным невучо́най невучо́ным невучо́ных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

невучэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. невучэ́нне
Р. невучэ́ння
Д. невучэ́нню
В. невучэ́нне
Т. невучэ́ннем
М. невучэ́нні

Крыніцы: piskunou2012.

невыбача́льна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
невыбача́льна - -

Крыніцы: piskunou2012.

невыбача́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. невыбача́льнасць
Р. невыбача́льнасці
Д. невыбача́льнасці
В. невыбача́льнасць
Т. невыбача́льнасцю
М. невыбача́льнасці

Крыніцы: piskunou2012.

невыбача́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. невыбача́льны невыбача́льная невыбача́льнае невыбача́льныя
Р. невыбача́льнага невыбача́льнай
невыбача́льнае		 невыбача́льнага невыбача́льных
Д. невыбача́льнаму невыбача́льнай невыбача́льнаму невыбача́льным
В. невыбача́льны (неадуш.)
невыбача́льнага (адуш.)		 невыбача́льную невыбача́льнае невыбача́льныя (неадуш.)
невыбача́льных (адуш.)
Т. невыбача́льным невыбача́льнай
невыбача́льнаю		 невыбача́льным невыбача́льнымі
М. невыбача́льным невыбача́льнай невыбача́льным невыбача́льных

Крыніцы: piskunou2012.

невыба́чна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
невыба́чна - -

Крыніцы: piskunou2012.

невыба́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. невыба́чнасць
Р. невыба́чнасці
Д. невыба́чнасці
В. невыба́чнасць
Т. невыба́чнасцю
М. невыба́чнасці

Крыніцы: piskunou2012.