спрэсава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрэсава́ны |
спрэсава́ная |
спрэсава́нае |
спрэсава́ныя |
| Р. |
спрэсава́нага |
спрэсава́най спрэсава́нае |
спрэсава́нага |
спрэсава́ных |
| Д. |
спрэсава́наму |
спрэсава́най |
спрэсава́наму |
спрэсава́ным |
| В. |
спрэсава́ны (неадуш.) спрэсава́нага (адуш.) |
спрэсава́ную |
спрэсава́нае |
спрэсава́ныя (неадуш.) спрэсава́ных (адуш.) |
| Т. |
спрэсава́ным |
спрэсава́най спрэсава́наю |
спрэсава́ным |
спрэсава́нымі |
| М. |
спрэсава́ным |
спрэсава́най |
спрэсава́ным |
спрэсава́ных |
Кароткая форма: спрэсава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
спрэсава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спрэсу́ецца |
спрэсу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спрэсава́ўся |
спрэсава́ліся |
| ж. |
спрэсава́лася |
| н. |
спрэсава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрэсава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрэсава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрэсу́ю |
спрэсу́ем |
| 2-я ас. |
спрэсу́еш |
спрэсу́еце |
| 3-я ас. |
спрэсу́е |
спрэсу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спрэсава́ў |
спрэсава́лі |
| ж. |
спрэсава́ла |
| н. |
спрэсава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрэсу́й |
спрэсу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрэсава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрэсо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрэсо́ўванне |
| Р. |
спрэсо́ўвання |
| Д. |
спрэсо́ўванню |
| В. |
спрэсо́ўванне |
| Т. |
спрэсо́ўваннем |
| М. |
спрэсо́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрэсо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спрэсо́ўваецца |
спрэсо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
спрэсо́ўваўся |
спрэсо́ўваліся |
| ж. |
спрэсо́ўвалася |
| н. |
спрэсо́ўвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрэсо́ўваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрэсо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрэсо́ўваю |
спрэсо́ўваем |
| 2-я ас. |
спрэсо́ўваеш |
спрэсо́ўваеце |
| 3-я ас. |
спрэсо́ўвае |
спрэсо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
спрэсо́ўваў |
спрэсо́ўвалі |
| ж. |
спрэсо́ўвала |
| н. |
спрэсо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрэсо́ўвай |
спрэсо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрэсо́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрэ́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спрэ́чка |
спрэ́чкі |
| Р. |
спрэ́чкі |
спрэ́чак |
| Д. |
спрэ́чцы |
спрэ́чкам |
| В. |
спрэ́чку |
спрэ́чкі |
| Т. |
спрэ́чкай спрэ́чкаю |
спрэ́чкамі |
| М. |
спрэ́чцы |
спрэ́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрэчна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спрэчна |
спрэчней |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрэ́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрэ́чнасць |
| Р. |
спрэ́чнасці |
| Д. |
спрэ́чнасці |
| В. |
спрэ́чнасць |
| Т. |
спрэ́чнасцю |
| М. |
спрэ́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрэ́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спрэ́чнік |
спрэ́чнікі |
| Р. |
спрэ́чніка |
спрэ́чнікаў |
| Д. |
спрэ́чніку |
спрэ́чнікам |
| В. |
спрэ́чніка |
спрэ́чнікаў |
| Т. |
спрэ́чнікам |
спрэ́чнікамі |
| М. |
спрэ́чніку |
спрэ́чніках |
Крыніцы:
piskunou2012.