Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

спрынцо́вачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрынцо́вачны спрынцо́вачная спрынцо́вачнае спрынцо́вачныя
Р. спрынцо́вачнага спрынцо́вачнай
спрынцо́вачнае
спрынцо́вачнага спрынцо́вачных
Д. спрынцо́вачнаму спрынцо́вачнай спрынцо́вачнаму спрынцо́вачным
В. спрынцо́вачны (неадуш.)
спрынцо́вачнага (адуш.)
спрынцо́вачную спрынцо́вачнае спрынцо́вачныя (неадуш.)
спрынцо́вачных (адуш.)
Т. спрынцо́вачным спрынцо́вачнай
спрынцо́вачнаю
спрынцо́вачным спрынцо́вачнымі
М. спрынцо́вачным спрынцо́вачнай спрынцо́вачным спрынцо́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрынцо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спрынцо́ўка спрынцо́ўкі
Р. спрынцо́ўкі спрынцо́вак
Д. спрынцо́ўцы спрынцо́ўкам
В. спрынцо́ўку спрынцо́ўкі
Т. спрынцо́ўкай
спрынцо́ўкаю
спрынцо́ўкамі
М. спрынцо́ўцы спрынцо́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спры́снуць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спры́сну спры́снем
2-я ас. спры́снеш спры́снеце
3-я ас. спры́сне спры́снуць
Прошлы час
м. спры́снуў спры́снулі
ж. спры́снула
н. спры́снула
Загадны лад
2-я ас. спры́сні спры́сніце
Дзеепрыслоўе
прош. час спры́снуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спры́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. спры́т
Р. спры́ту
Д. спры́ту
В. спры́т
Т. спры́там
М. спры́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спры́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
спры́тна спрытне́й найспрытне́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

спрытнава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрытнава́ты спрытнава́тая спрытнава́тае спрытнава́тыя
Р. спрытнава́тага спрытнава́тай
спрытнава́тае
спрытнава́тага спрытнава́тых
Д. спрытнава́таму спрытнава́тай спрытнава́таму спрытнава́тым
В. спрытнава́ты (неадуш.)
спрытнава́тага (адуш.)
спрытнава́тую спрытнава́тае спрытнава́тыя (неадуш.)
спрытнава́тых (адуш.)
Т. спрытнава́тым спрытнава́тай
спрытнава́таю
спрытнава́тым спрытнава́тымі
М. спрытнава́тым спрытнава́тай спрытнава́тым спрытнава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

спры́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спры́тнасць
Р. спры́тнасці
Д. спры́тнасці
В. спры́тнасць
Т. спры́тнасцю
М. спры́тнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрытне́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрытне́йшы спрытне́йшая спрытне́йшае спрытне́йшыя
Р. спрытне́йшага спрытне́йшай
спрытне́йшае
спрытне́йшага спрытне́йшых
Д. спрытне́йшаму спрытне́йшай спрытне́йшаму спрытне́йшым
В. спрытне́йшы (неадуш.)
спрытне́йшага (адуш.)
спрытне́йшую спрытне́йшае спрытне́йшыя (неадуш.)
спрытне́йшых (адуш.)
Т. спрытне́йшым спрытне́йшай
спрытне́йшаю
спрытне́йшым спрытне́йшымі
М. спрытне́йшым спрытне́йшай спрытне́йшым спрытне́йшых

Крыніцы: piskunou2012.

спры́тненька

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спры́тненька - -

Крыніцы: piskunou2012.

спры́тненькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спры́тненькі спры́тненькая спры́тненькае спры́тненькія
Р. спры́тненькага спры́тненькай
спры́тненькае
спры́тненькага спры́тненькіх
Д. спры́тненькаму спры́тненькай спры́тненькаму спры́тненькім
В. спры́тненькі (неадуш.)
спры́тненькага (адуш.)
спры́тненькую спры́тненькае спры́тненькія (неадуш.)
спры́тненькіх (адуш.)
Т. спры́тненькім спры́тненькай
спры́тненькаю
спры́тненькім спры́тненькімі
М. спры́тненькім спры́тненькай спры́тненькім спры́тненькіх

Крыніцы: piskunou2012.