спры́нтарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спры́нтарскі |
спры́нтарская |
спры́нтарскае |
спры́нтарскія |
| Р. |
спры́нтарскага |
спры́нтарскай спры́нтарскае |
спры́нтарскага |
спры́нтарскіх |
| Д. |
спры́нтарскаму |
спры́нтарскай |
спры́нтарскаму |
спры́нтарскім |
| В. |
спры́нтарскі (неадуш.) спры́нтарскага (адуш.) |
спры́нтарскую |
спры́нтарскае |
спры́нтарскія (неадуш.) спры́нтарскіх (адуш.) |
| Т. |
спры́нтарскім |
спры́нтарскай спры́нтарскаю |
спры́нтарскім |
спры́нтарскімі |
| М. |
спры́нтарскім |
спры́нтарскай |
спры́нтарскім |
спры́нтарскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
спрынцава́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрынцава́льны |
спрынцава́льная |
спрынцава́льнае |
спрынцава́льныя |
| Р. |
спрынцава́льнага |
спрынцава́льнай спрынцава́льнае |
спрынцава́льнага |
спрынцава́льных |
| Д. |
спрынцава́льнаму |
спрынцава́льнай |
спрынцава́льнаму |
спрынцава́льным |
| В. |
спрынцава́льны (неадуш.) спрынцава́льнага (адуш.) |
спрынцава́льную |
спрынцава́льнае |
спрынцава́льныя (неадуш.) спрынцава́льных (адуш.) |
| Т. |
спрынцава́льным |
спрынцава́льнай спрынцава́льнаю |
спрынцава́льным |
спрынцава́льнымі |
| М. |
спрынцава́льным |
спрынцава́льнай |
спрынцава́льным |
спрынцава́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
спрынцава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрынцава́нне |
| Р. |
спрынцава́ння |
| Д. |
спрынцава́нню |
| В. |
спрынцава́нне |
| Т. |
спрынцава́ннем |
| М. |
спрынцава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрынцава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрынцава́ны |
спрынцава́ная |
спрынцава́нае |
спрынцава́ныя |
| Р. |
спрынцава́нага |
спрынцава́най спрынцава́нае |
спрынцава́нага |
спрынцава́ных |
| Д. |
спрынцава́наму |
спрынцава́най |
спрынцава́наму |
спрынцава́ным |
| В. |
спрынцава́ны (неадуш.) спрынцава́нага (адуш.) |
спрынцава́ную |
спрынцава́нае |
спрынцава́ныя (неадуш.) спрынцава́ных (адуш.) |
| Т. |
спрынцава́ным |
спрынцава́най спрынцава́наю |
спрынцава́ным |
спрынцава́нымі |
| М. |
спрынцава́ным |
спрынцава́най |
спрынцава́ным |
спрынцава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрынцава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрынцава́ны |
спрынцава́ная |
спрынцава́нае |
спрынцава́ныя |
| Р. |
спрынцава́нага |
спрынцава́най спрынцава́нае |
спрынцава́нага |
спрынцава́ных |
| Д. |
спрынцава́наму |
спрынцава́най |
спрынцава́наму |
спрынцава́ным |
| В. |
спрынцава́ны (неадуш.) спрынцава́нага (адуш.) |
спрынцава́ную |
спрынцава́нае |
спрынцава́ныя (неадуш.) спрынцава́ных (адуш.) |
| Т. |
спрынцава́ным |
спрынцава́най спрынцава́наю |
спрынцава́ным |
спрынцава́нымі |
| М. |
спрынцава́ным |
спрынцава́най |
спрынцава́ным |
спрынцава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрынцава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрынцу́юся |
спрынцу́емся |
| 2-я ас. |
спрынцу́ешся |
спрынцу́ецеся |
| 3-я ас. |
спрынцу́ецца |
спрынцу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спрынцава́ўся |
спрынцава́ліся |
| ж. |
спрынцава́лася |
| н. |
спрынцава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрынцу́йся |
спрынцу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрынцу́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрынцава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрынцу́ю |
спрынцу́ем |
| 2-я ас. |
спрынцу́еш |
спрынцу́еце |
| 3-я ас. |
спрынцу́е |
спрынцу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спрынцава́ў |
спрынцава́лі |
| ж. |
спрынцава́ла |
| н. |
спрынцава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрынцу́й |
спрынцу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрынцу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрынцо́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрынцо́ваны |
спрынцо́ваная |
спрынцо́ванае |
спрынцо́ваныя |
| Р. |
спрынцо́ванага |
спрынцо́ванай спрынцо́ванае |
спрынцо́ванага |
спрынцо́ваных |
| Д. |
спрынцо́ванаму |
спрынцо́ванай |
спрынцо́ванаму |
спрынцо́ваным |
| В. |
спрынцо́ваны спрынцо́ванага |
спрынцо́ваную |
спрынцо́ванае |
спрынцо́ваныя спрынцо́ваных |
| Т. |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ванай спрынцо́ванаю |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ванымі |
| М. |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ванай |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
спрынцо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрынцо́ваны |
спрынцо́ваная |
спрынцо́ванае |
спрынцо́ваныя |
| Р. |
спрынцо́ванага |
спрынцо́ванай спрынцо́ванае |
спрынцо́ванага |
спрынцо́ваных |
| Д. |
спрынцо́ванаму |
спрынцо́ванай |
спрынцо́ванаму |
спрынцо́ваным |
| В. |
спрынцо́ваны спрынцо́ванага |
спрынцо́ваную |
спрынцо́ванае |
спрынцо́ваныя спрынцо́ваных |
| Т. |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ванай спрынцо́ванаю |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ванымі |
| М. |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ванай |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.