азімута́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азімута́льны |
азімута́льная |
азімута́льнае |
азімута́льныя |
| Р. |
азімута́льнага |
азімута́льнай азімута́льнае |
азімута́льнага |
азімута́льных |
| Д. |
азімута́льнаму |
азімута́льнай |
азімута́льнаму |
азімута́льным |
| В. |
азімута́льны (неадуш.) азімута́льнага (адуш.) |
азімута́льную |
азімута́льнае |
азімута́льныя (неадуш.) азімута́льных (адуш.) |
| Т. |
азімута́льным |
азімута́льнай азімута́льнаю |
азімута́льным |
азімута́льнымі |
| М. |
азімута́льным |
азімута́льнай |
азімута́льным |
азімута́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
а́зімутны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
а́зімутны |
а́зімутная |
а́зімутнае |
а́зімутныя |
| Р. |
а́зімутнага |
а́зімутнай а́зімутнае |
а́зімутнага |
а́зімутных |
| Д. |
а́зімутнаму |
а́зімутнай |
а́зімутнаму |
а́зімутным |
| В. |
а́зімутны (неадуш.) а́зімутнага (адуш.) |
а́зімутную |
а́зімутнае |
а́зімутныя (неадуш.) а́зімутных (адуш.) |
| Т. |
а́зімутным |
а́зімутнай а́зімутнаю |
а́зімутным |
а́зімутнымі |
| М. |
а́зімутным |
а́зімутнай |
а́зімутным |
а́зімутных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
азі́мы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азі́мы |
азі́мая |
азі́мае |
азі́мыя |
| Р. |
азі́мага |
азі́май азі́мае |
азі́мага |
азі́мых |
| Д. |
азі́маму |
азі́май |
азі́маму |
азі́мым |
| В. |
азі́мы (неадуш.) азі́мага (адуш.) |
азі́мую |
азі́мае |
азі́мыя (неадуш.) азі́мых (адуш.) |
| Т. |
азі́мым |
азі́май азі́маю |
азі́мым |
азі́мымі |
| М. |
азі́мым |
азі́май |
азі́мым |
азі́мых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
азі́мыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
азі́мыя |
| Р. |
азі́мых |
| Д. |
азі́мым |
| В. |
азі́мыя |
| Т. |
азі́мымі |
| М. |
азі́мых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
азі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
азі́н |
азі́ны |
| Р. |
азі́ну |
азі́наў |
| Д. |
азі́ну |
азі́нам |
| В. |
азі́н |
азі́ны |
| Т. |
азі́нам |
азі́намі |
| М. |
азі́не |
азі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
А́зіна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
А́зіна |
| Р. |
А́зіна |
| Д. |
А́зіну |
| В. |
А́зіна |
| Т. |
А́зінам |
| М. |
А́зіне |
азіра́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
азіра́льнік |
азіра́льнікі |
| Р. |
азіра́льніка |
азіра́льнікаў |
| Д. |
азіра́льніку |
азіра́льнікам |
| В. |
азіра́льніка |
азіра́льнікаў |
| Т. |
азіра́льнікам |
азіра́льнікамі |
| М. |
азіра́льніку |
азіра́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
азіра́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
азіра́льнік |
азіра́льнікі |
| Р. |
азіра́льніка |
азіра́льнікаў |
| Д. |
азіра́льніку |
азіра́льнікам |
| В. |
азіра́льнік |
азіра́льнікі |
| Т. |
азіра́льнікам |
азіра́льнікамі |
| М. |
азіра́льніку |
азіра́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.