насу́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
насу́плены |
насу́пленая |
насу́пленае |
насу́пленыя |
| Р. |
насу́пленага |
насу́пленай насу́пленае |
насу́пленага |
насу́пленых |
| Д. |
насу́пленаму |
насу́пленай |
насу́пленаму |
насу́пленым |
| В. |
насу́плены (неадуш.) насу́пленага (адуш.) |
насу́пленую |
насу́пленае |
насу́пленыя (неадуш.) насу́пленых (адуш.) |
| Т. |
насу́пленым |
насу́пленай насу́пленаю |
насу́пленым |
насу́пленымі |
| М. |
насу́пленым |
насу́пленай |
насу́пленым |
насу́пленых |
Кароткая форма: насу́плена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
насу́плівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
насу́плівасць |
| Р. |
насу́плівасці |
| Д. |
насу́плівасці |
| В. |
насу́плівасць |
| Т. |
насу́плівасцю |
| М. |
насу́плівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
насу́плівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
насу́пліваюся |
насу́пліваемся |
| 2-я ас. |
насу́пліваешся |
насу́пліваецеся |
| 3-я ас. |
насу́пліваецца |
насу́пліваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
насу́пліваўся |
насу́пліваліся |
| ж. |
насу́плівалася |
| н. |
насу́плівалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
насу́плівайся |
насу́плівайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
насу́пліваючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насу́пліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
насу́пліваю |
насу́пліваем |
| 2-я ас. |
насу́пліваеш |
насу́пліваеце |
| 3-я ас. |
насу́плівае |
насу́пліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
насу́пліваў |
насу́плівалі |
| ж. |
насу́плівала |
| н. |
насу́плівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
насу́плівай |
насу́плівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
насу́пліваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насупо́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
насупо́нены |
насупо́неная |
насупо́ненае |
насупо́неныя |
| Р. |
насупо́ненага |
насупо́ненай насупо́ненае |
насупо́ненага |
насупо́неных |
| Д. |
насупо́ненаму |
насупо́ненай |
насупо́ненаму |
насупо́неным |
| В. |
насупо́нены (неадуш.) насупо́ненага (адуш.) |
насупо́неную |
насупо́ненае |
насупо́неныя (неадуш.) насупо́неных (адуш.) |
| Т. |
насупо́неным |
насупо́ненай насупо́ненаю |
насупо́неным |
насупо́ненымі |
| М. |
насупо́неным |
насупо́ненай |
насупо́неным |
насупо́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
насупо́ніць
‘сцягнуць клешчы хамута супоняй пры запраганні каня’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
насупо́ню |
насупо́нім |
| 2-я ас. |
насупо́ніш |
насупо́ніце |
| 3-я ас. |
насупо́ніць |
насупо́няць |
| Прошлы час |
| м. |
насупо́ніў |
насупо́нілі |
| ж. |
насупо́ніла |
| н. |
насупо́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
насупо́нь |
насупо́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
насупо́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.