спрасава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрасава́ны |
спрасава́ная |
спрасава́нае |
спрасава́ныя |
| Р. |
спрасава́нага |
спрасава́най спрасава́нае |
спрасава́нага |
спрасава́ных |
| Д. |
спрасава́наму |
спрасава́най |
спрасава́наму |
спрасава́ным |
| В. |
спрасава́ны (неадуш.) |
спрасава́ную |
спрасава́нае |
спрасава́ныя (неадуш.) |
| Т. |
спрасава́ным |
спрасава́най спрасава́наю |
спрасава́ным |
спрасава́нымі |
| М. |
спрасава́ным |
спрасава́най |
спрасава́ным |
спрасава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
спрасава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрасава́ны |
спрасава́ная |
спрасава́нае |
спрасава́ныя |
| Р. |
спрасава́нага |
спрасава́най спрасава́нае |
спрасава́нага |
спрасава́ных |
| Д. |
спрасава́наму |
спрасава́най |
спрасава́наму |
спрасава́ным |
| В. |
спрасава́нага спрасава́ны (неадуш.) |
спрасава́ную |
спрасава́нае |
спрасава́ных спрасава́ныя (неадуш.) |
| Т. |
спрасава́ным |
спрасава́най спрасава́наю |
спрасава́ным |
спрасава́нымі |
| М. |
спрасава́ным |
спрасава́най |
спрасава́ным |
спрасава́ных |
Кароткая форма: спрасава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
спрасава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спрасу́ецца |
спрасу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спрасава́ўся |
спрасава́ліся |
| ж. |
спрасава́лася |
| н. |
спрасава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрасава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрасу́ю |
спрасу́ем |
| 2-я ас. |
спрасу́еш |
спрасу́еце |
| 3-я ас. |
спрасу́е |
спрасу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спрасава́ў |
спрасава́лі |
| ж. |
спрасава́ла |
| н. |
спрасава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрасу́й |
спрасу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрасава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрасо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрасо́ваны |
спрасо́ваная |
спрасо́ванае |
спрасо́ваныя |
| Р. |
спрасо́ванага |
спрасо́ванай спрасо́ванае |
спрасо́ванага |
спрасо́ваных |
| Д. |
спрасо́ванаму |
спрасо́ванай |
спрасо́ванаму |
спрасо́ваным |
| В. |
спрасо́ваны спрасо́ванага |
спрасо́ваную |
спрасо́ванае |
спрасо́ваныя |
| Т. |
спрасо́ваным |
спрасо́ванай спрасо́ванаю |
спрасо́ваным |
спрасо́ванымі |
| М. |
спрасо́ваным |
спрасо́ванай |
спрасо́ваным |
спрасо́ваных |
Крыніцы:
krapivabr2012.
спрасо́нку
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спрасо́нку |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрасо́ння
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спрасо́ння |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
спрасо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрасо́ўванне |
| Р. |
спрасо́ўвання |
| Д. |
спрасо́ўванню |
| В. |
спрасо́ўванне |
| Т. |
спрасо́ўваннем |
| М. |
спрасо́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрасо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спрасо́ўваецца |
спрасо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
спрасо́ўваўся |
спрасо́ўваліся |
| ж. |
спрасо́ўвалася |
| н. |
спрасо́ўвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.