Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

вянко́ва-медальённы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вянко́ва-медальённы вянко́ва-медальённая вянко́ва-медальённае вянко́ва-медальённыя
Р. вянко́ва-медальённага вянко́ва-медальённай
вянко́ва-медальённае
вянко́ва-медальённага вянко́ва-медальённых
Д. вянко́ва-медальённаму вянко́ва-медальённай вянко́ва-медальённаму вянко́ва-медальённым
В. вянко́ва-медальённы (неадуш.)
вянко́ва-медальённага (адуш.)
вянко́ва-медальённую вянко́ва-медальённае вянко́ва-медальённыя (неадуш.)
вянко́ва-медальённых (адуш.)
Т. вянко́ва-медальённым вянко́ва-медальённай
вянко́ва-медальённаю
вянко́ва-медальённым вянко́ва-медальённымі
М. вянко́ва-медальённым вянко́ва-медальённай вянко́ва-медальённым вянко́ва-медальённых

Крыніцы: piskunou2012.

вянко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вянко́вы вянко́вая вянко́вае вянко́выя
Р. вянко́вага вянко́вай
вянко́вае
вянко́вага вянко́вых
Д. вянко́ваму вянко́вай вянко́ваму вянко́вым
В. вянко́вы (неадуш.)
вянко́вага (адуш.)
вянко́вую вянко́вае вянко́выя (неадуш.)
вянко́вых (адуш.)
Т. вянко́вым вянко́вай
вянко́ваю
вянко́вым вянко́вымі
М. вянко́вым вянко́вай вянко́вым вянко́вых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

вя́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. вя́нне
Р. вя́ння
Д. вя́нню
В. вя́нне
Т. вя́ннем
М. вя́нні

Крыніцы: piskunou2012.

вяно́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вяно́зны вяно́зная вяно́знае вяно́зныя
Р. вяно́знага вяно́знай
вяно́знае
вяно́знага вяно́зных
Д. вяно́знаму вяно́знай вяно́знаму вяно́зным
В. вяно́зны (неадуш.)
вяно́знага (адуш.)
вяно́зную вяно́знае вяно́зныя (неадуш.)
вяно́зных (адуш.)
Т. вяно́зным вяно́знай
вяно́знаю
вяно́зным вяно́знымі
М. вяно́зным вяно́знай вяно́зным вяно́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вяно́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вяно́к вянкі́
Р. вянка́ вянко́ў
Д. вянку́ вянка́м
В. вяно́к вянкі́
Т. вянко́м вянка́мі
М. вянку́ вянка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вяно́чак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вяно́чак вяно́чкі
Р. вяно́чка вяно́чкаў
Д. вяно́чку вяно́чкам
В. вяно́чак вяно́чкі
Т. вяно́чкам вяно́чкамі
М. вяно́чку вяно́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вяно́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вяно́чны вяно́чная вяно́чнае вяно́чныя
Р. вяно́чнага вяно́чнай
вяно́чнае
вяно́чнага вяно́чных
Д. вяно́чнаму вяно́чнай вяно́чнаму вяно́чным
В. вяно́чны (неадуш.)
вяно́чнага (адуш.)
вяно́чную вяно́чнае вяно́чныя (неадуш.)
вяно́чных (адуш.)
Т. вяно́чным вяно́чнай
вяно́чнаю
вяно́чным вяно́чнымі
М. вяно́чным вяно́чнай вяно́чным вяно́чных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Вянскі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вянскі́
Р. Вянско́ў
Д. Вянска́м
В. Вянскі́
Т. Вянскі́мі
М. Вянска́х

Вяну́жа

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Вяну́жа
Р. Вяну́жы
Д. Вяну́жы
В. Вяну́жу
Т. Вяну́жай
Вяну́жаю
М. Вяну́жы

вя́нуць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вя́ну вя́нем
2-я ас. вя́неш вя́неце
3-я ас. вя́не вя́нуць
Прошлы час
м. вя́ў вя́лі
ж. вя́ла
н. вя́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.