вянко́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вянко́вы |
вянко́вая |
вянко́вае |
вянко́выя |
| Р. |
вянко́вага |
вянко́вай вянко́вае |
вянко́вага |
вянко́вых |
| Д. |
вянко́ваму |
вянко́вай |
вянко́ваму |
вянко́вым |
| В. |
вянко́вы (неадуш.) вянко́вага (адуш.) |
вянко́вую |
вянко́вае |
вянко́выя (неадуш.) вянко́вых (адуш.) |
| Т. |
вянко́вым |
вянко́вай вянко́ваю |
вянко́вым |
вянко́вымі |
| М. |
вянко́вым |
вянко́вай |
вянко́вым |
вянко́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
вя́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вя́нне |
| Р. |
вя́ння |
| Д. |
вя́нню |
| В. |
вя́нне |
| Т. |
вя́ннем |
| М. |
вя́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
вяно́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вяно́зны |
вяно́зная |
вяно́знае |
вяно́зныя |
| Р. |
вяно́знага |
вяно́знай вяно́знае |
вяно́знага |
вяно́зных |
| Д. |
вяно́знаму |
вяно́знай |
вяно́знаму |
вяно́зным |
| В. |
вяно́зны (неадуш.) вяно́знага (адуш.) |
вяно́зную |
вяно́знае |
вяно́зныя (неадуш.) вяно́зных (адуш.) |
| Т. |
вяно́зным |
вяно́знай вяно́знаю |
вяно́зным |
вяно́знымі |
| М. |
вяно́зным |
вяно́знай |
вяно́зным |
вяно́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вяно́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вяно́к |
вянкі́ |
| Р. |
вянка́ |
вянко́ў |
| Д. |
вянку́ |
вянка́м |
| В. |
вяно́к |
вянкі́ |
| Т. |
вянко́м |
вянка́мі |
| М. |
вянку́ |
вянка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вяно́чак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вяно́чак |
вяно́чкі |
| Р. |
вяно́чка |
вяно́чкаў |
| Д. |
вяно́чку |
вяно́чкам |
| В. |
вяно́чак |
вяно́чкі |
| Т. |
вяно́чкам |
вяно́чкамі |
| М. |
вяно́чку |
вяно́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вяно́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вяно́чны |
вяно́чная |
вяно́чнае |
вяно́чныя |
| Р. |
вяно́чнага |
вяно́чнай вяно́чнае |
вяно́чнага |
вяно́чных |
| Д. |
вяно́чнаму |
вяно́чнай |
вяно́чнаму |
вяно́чным |
| В. |
вяно́чны (неадуш.) вяно́чнага (адуш.) |
вяно́чную |
вяно́чнае |
вяно́чныя (неадуш.) вяно́чных (адуш.) |
| Т. |
вяно́чным |
вяно́чнай вяно́чнаю |
вяно́чным |
вяно́чнымі |
| М. |
вяно́чным |
вяно́чнай |
вяно́чным |
вяно́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Вянскі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Вянскі́ |
| Р. |
Вянско́ў |
| Д. |
Вянска́м |
| В. |
Вянскі́ |
| Т. |
Вянскі́мі |
| М. |
Вянска́х |
Вяну́жа
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Вяну́жа |
| Р. |
Вяну́жы |
| Д. |
Вяну́жы |
| В. |
Вяну́жу |
| Т. |
Вяну́жай Вяну́жаю |
| М. |
Вяну́жы |
вя́нуць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вя́ну |
вя́нем |
| 2-я ас. |
вя́неш |
вя́неце |
| 3-я ас. |
вя́не |
вя́нуць |
| Прошлы час |
| м. |
вя́ў |
вя́лі |
| ж. |
вя́ла |
| н. |
вя́ла |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.