напя́льваць
‘апранаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напя́льваю |
напя́льваем |
| 2-я ас. |
напя́льваеш |
напя́льваеце |
| 3-я ас. |
напя́львае |
напя́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
напя́льваў |
напя́львалі |
| ж. |
напя́львала |
| н. |
напя́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напя́львай |
напя́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
напя́льваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
напярэ́дадні
прыназоўнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напярэ́дадні
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| напярэ́дадні |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напярэ́ймы
прыназоўнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напярэ́ймы
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| напярэ́ймы |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напярэ́сцігі
прыназоўнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.