Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

спо́ўніцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. спо́ўніцца спо́ўняцца
Прошлы час
м. спо́ўніўся спо́ўніліся
ж. спо́ўнілася
н. спо́ўнілася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спо́ўніць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спо́ўню спо́ўнім
2-я ас. спо́ўніш спо́ўніце
3-я ас. спо́ўніць спо́ўняць
Прошлы час
м. спо́ўніў спо́ўнілі
ж. спо́ўніла
н. спо́ўніла
Загадны лад
2-я ас. спо́ўні спо́ўніце
Дзеепрыслоўе
прош. час спо́ўніўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спо́хапу

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спо́хапу - -

Крыніцы: piskunou2012.

спо́хват

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спо́хват спо́хваты
Р. спо́хвату спо́хватаў
Д. спо́хвату спо́хватам
В. спо́хват спо́хваты
Т. спо́хватам спо́хватамі
М. спо́хваце спо́хватах

Крыніцы: piskunou2012.

спо́хватка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спо́хватка спо́хваткі
Р. спо́хваткі спо́хватак
Д. спо́хватцы спо́хваткам
В. спо́хватку спо́хваткі
Т. спо́хваткай
спо́хваткаю
спо́хваткамі
М. спо́хватцы спо́хватках

Крыніцы: piskunou2012.

спо́шліцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. спо́шліцца спо́шляцца
Прошлы час
м. спо́шліўся спо́шліліся
ж. спо́шлілася
н. спо́шлілася
Дзеепрыслоўе
прош. час спо́шліўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

спрабава́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спрабава́льнік спрабава́льнікі
Р. спрабава́льніка спрабава́льнікаў
Д. спрабава́льніку спрабава́льнікам
В. спрабава́льніка спрабава́льнікаў
Т. спрабава́льнікам спрабава́льнікамі
М. спрабава́льніку спрабава́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

спрабава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрабава́льны спрабава́льная спрабава́льнае спрабава́льныя
Р. спрабава́льнага спрабава́льнай
спрабава́льнае
спрабава́льнага спрабава́льных
Д. спрабава́льнаму спрабава́льнай спрабава́льнаму спрабава́льным
В. спрабава́льны (неадуш.)
спрабава́льнага (адуш.)
спрабава́льную спрабава́льнае спрабава́льныя (неадуш.)
спрабава́льных (адуш.)
Т. спрабава́льным спрабава́льнай
спрабава́льнаю
спрабава́льным спрабава́льнымі
М. спрабава́льным спрабава́льнай спрабава́льным спрабава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

спрабава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. спрабава́нне
Р. спрабава́ння
Д. спрабава́нню
В. спрабава́нне
Т. спрабава́ннем
М. спрабава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спрабава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрабава́ны спрабава́ная спрабава́нае спрабава́ныя
Р. спрабава́нага спрабава́най
спрабава́нае
спрабава́нага спрабава́ных
Д. спрабава́наму спрабава́най спрабава́наму спрабава́ным
В. спрабава́ны (неадуш.)
спрабава́нага (адуш.)
спрабава́ную спрабава́нае спрабава́ныя (неадуш.)
спрабава́ных (адуш.)
Т. спрабава́ным спрабава́най
спрабава́наю
спрабава́ным спрабава́нымі
М. спрабава́ным спрабава́най спрабава́ным спрабава́ных

Крыніцы: piskunou2012.