Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

напо́ўнены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. напо́ўнены напо́ўненая напо́ўненае напо́ўненыя
Р. напо́ўненага напо́ўненай
напо́ўненае
напо́ўненага напо́ўненых
Д. напо́ўненаму напо́ўненай напо́ўненаму напо́ўненым
В. напо́ўнены (неадуш.)
напо́ўненага (адуш.)
напо́ўненую напо́ўненае напо́ўненыя (неадуш.)
напо́ўненых (адуш.)
Т. напо́ўненым напо́ўненай
напо́ўненаю
напо́ўненым напо́ўненымі
М. напо́ўненым напо́ўненай напо́ўненым напо́ўненых

Кароткая форма: напо́ўнена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

напо́ўніцу

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
напо́ўніцу - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

напо́ўніцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напо́ўнюся напо́ўнімся
2-я ас. напо́ўнішся напо́ўніцеся
3-я ас. напо́ўніцца напо́ўняцца
Прошлы час
м. напо́ўніўся напо́ўніліся
ж. напо́ўнілася
н. напо́ўнілася
Загадны лад
2-я ас. напо́ўніся напо́ўніцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час напо́ўніўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напо́ўніць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напо́ўню напо́ўнім
2-я ас. напо́ўніш напо́ўніце
3-я ас. напо́ўніць напо́ўняць
Прошлы час
м. напо́ўніў напо́ўнілі
ж. напо́ўніла
н. напо́ўніла
Загадны лад
2-я ас. напо́ўні напо́ўніце
Дзеепрыслоўе
прош. час напо́ўніўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напрабіва́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напрабіва́ю напрабіва́ем
2-я ас. напрабіва́еш напрабіва́еце
3-я ас. напрабіва́е напрабіва́юць
Прошлы час
м. напрабіва́ў напрабіва́лі
ж. напрабіва́ла
н. напрабіва́ла
Загадны лад
2-я ас. напрабіва́й напрабіва́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час напрабіва́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

напра́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. напра́ва
Р. напра́вы
Д. напра́ве
В. напра́ву
Т. напра́вай
напра́ваю
М. напра́ве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напра́ва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
напра́ва - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

направа́дзіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. направа́джу направа́дзім
2-я ас. направа́дзіш направа́дзіце
3-я ас. направа́дзіць направа́дзяць
Прошлы час
м. направа́дзіў направа́дзілі
ж. направа́дзіла
н. направа́дзіла
Загадны лад
2-я ас. направа́дзь направа́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час направа́дзіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

направа́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. направа́е направа́юць
Прошлы час
м. направа́ў направа́лі
ж. направа́ла
н. направа́ла

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

напра́ва-нале́ва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
напра́ва-нале́ва - -

Крыніцы: piskunou2012.