напо́ўнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напо́ўнены |
напо́ўненая |
напо́ўненае |
напо́ўненыя |
| Р. |
напо́ўненага |
напо́ўненай напо́ўненае |
напо́ўненага |
напо́ўненых |
| Д. |
напо́ўненаму |
напо́ўненай |
напо́ўненаму |
напо́ўненым |
| В. |
напо́ўнены (неадуш.) напо́ўненага (адуш.) |
напо́ўненую |
напо́ўненае |
напо́ўненыя (неадуш.) напо́ўненых (адуш.) |
| Т. |
напо́ўненым |
напо́ўненай напо́ўненаю |
напо́ўненым |
напо́ўненымі |
| М. |
напо́ўненым |
напо́ўненай |
напо́ўненым |
напо́ўненых |
Кароткая форма: напо́ўнена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
напо́ўніцу
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| напо́ўніцу |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
напо́ўніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напо́ўнюся |
напо́ўнімся |
| 2-я ас. |
напо́ўнішся |
напо́ўніцеся |
| 3-я ас. |
напо́ўніцца |
напо́ўняцца |
| Прошлы час |
| м. |
напо́ўніўся |
напо́ўніліся |
| ж. |
напо́ўнілася |
| н. |
напо́ўнілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напо́ўніся |
напо́ўніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напо́ўніўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напо́ўніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напо́ўню |
напо́ўнім |
| 2-я ас. |
напо́ўніш |
напо́ўніце |
| 3-я ас. |
напо́ўніць |
напо́ўняць |
| Прошлы час |
| м. |
напо́ўніў |
напо́ўнілі |
| ж. |
напо́ўніла |
| н. |
напо́ўніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напо́ўні |
напо́ўніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напо́ўніўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напрабіва́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напрабіва́ю |
напрабіва́ем |
| 2-я ас. |
напрабіва́еш |
напрабіва́еце |
| 3-я ас. |
напрабіва́е |
напрабіва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
напрабіва́ў |
напрабіва́лі |
| ж. |
напрабіва́ла |
| н. |
напрабіва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напрабіва́й |
напрабіва́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напрабіва́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
напра́ва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
напра́ва |
| Р. |
напра́вы |
| Д. |
напра́ве |
| В. |
напра́ву |
| Т. |
напра́вай напра́ваю |
| М. |
напра́ве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напра́ва
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| напра́ва |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
направа́дзіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
направа́джу |
направа́дзім |
| 2-я ас. |
направа́дзіш |
направа́дзіце |
| 3-я ас. |
направа́дзіць |
направа́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
направа́дзіў |
направа́дзілі |
| ж. |
направа́дзіла |
| н. |
направа́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
направа́дзь |
направа́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
направа́дзіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
направа́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
направа́е |
направа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
направа́ў |
направа́лі |
| ж. |
направа́ла |
| н. |
направа́ла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.