Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

вяза́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вяжу́ вя́жам
2-я ас. вя́жаш вя́жаце
3-я ас. вя́жа вя́жуць
Прошлы час
м. вяза́ў вяза́лі
ж. вяза́ла
н. вяза́ла
Загадны лад
2-я ас. вяжы́ вяжы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час вя́жучы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вя́зачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вя́зачка вя́зачкі
Р. вя́зачкі вя́зачак
Д. вя́зачцы вя́зачкам
В. вя́зачку вя́зачкі
Т. вя́зачкай
вя́зачкаю
вя́зачкамі
М. вя́зачцы вя́зачках

Крыніцы: piskunou2012.

вя́зенне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. вя́зенне
Р. вя́зення
Д. вя́зенню
В. вя́зенне
Т. вя́зеннем
М. вя́зенні

Крыніцы: piskunou2012.

вя́зень

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вя́зень вя́зні
Р. вя́зня вя́зняў
Д. вя́зню вя́зням
В. вя́зня вя́зняў
Т. вя́знем вя́знямі
М. вя́зню вя́знях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вязё́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вязё́нка вязё́нкі
Р. вязё́нкі вязё́нак
Д. вязё́нцы вязё́нкам
В. вязё́нку вязё́нкі
Т. вязё́нкай
вязё́нкаю
вязё́нкамі
М. вязё́нцы вязё́нках

Крыніцы: piskunou2012.

вя́ззе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. вя́ззе
Р. вя́ззя
Д. вя́ззю
В. вя́ззе
Т. вя́ззем
М. вя́ззі

Крыніцы: tsbm1984.

Вя́ззе

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вя́ззе
Р. Вя́ззя
Д. Вя́ззю
В. Вя́ззе
Т. Вя́ззем
М. Вя́ззі

вя́ззеўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вя́ззеўскі вя́ззеўская вя́ззеўскае вя́ззеўскія
Р. вя́ззеўскага вя́ззеўскай
вя́ззеўскае
вя́ззеўскага вя́ззеўскіх
Д. вя́ззеўскаму вя́ззеўскай вя́ззеўскаму вя́ззеўскім
В. вя́ззеўскі (неадуш.)
вя́ззеўскага (адуш.)
вя́ззеўскую вя́ззеўскае вя́ззеўскія (неадуш.)
вя́ззеўскіх (адуш.)
Т. вя́ззеўскім вя́ззеўскай
вя́ззеўскаю
вя́ззеўскім вя́ззеўскімі
М. вя́ззеўскім вя́ззеўскай вя́ззеўскім вя́ззеўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

вя́зка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вя́зка вя́зкі
Р. вя́зкі вя́зак
Д. вя́зцы вя́зкам
В. вя́зку вя́зкі
Т. вя́зкай
вя́зкаю
вя́зкамі
М. вя́зцы вя́зках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вя́зка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
вя́зка - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.