Verbum

анлайнавы слоўнік

бало́тнікавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бало́тнікавы	бало́тнікавая	бало́тнікавае	бало́тнікавыя
Р.	бало́тнікавага	бало́тнікавай бало́тнікавае	бало́тнікавага	бало́тнікавых
Д.	бало́тнікаваму	бало́тнікавай	бало́тнікаваму	бало́тнікавым
В.	бало́тнікавы (неадуш.) бало́тнікавага (адуш.)	бало́тнікавую	бало́тнікавае	бало́тнікавыя (неадуш.) бало́тнікавых (адуш.)
Т.	бало́тнікавым	бало́тнікавай бало́тнікаваю	бало́тнікавым	бало́тнікавымі
М.	бало́тнікавым	бало́тнікавай	бало́тнікавым	бало́тнікавых

Крыніцы: piskunou2012.

бало́тнікавыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Бало́тнікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

бало́тніца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Бало́тніца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

бало́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бало́тны	бало́тная	бало́тнае	бало́тныя
Р.	бало́тнага	бало́тнай бало́тнае	бало́тнага	бало́тных
Д.	бало́тнаму	бало́тнай	бало́тнаму	бало́тным
В.	бало́тны (неадуш.) бало́тнага (адуш.)	бало́тную	бало́тнае	бало́тныя (неадуш.) бало́тных (адуш.)
Т.	бало́тным	бало́тнай бало́тнаю	бало́тным	бало́тнымі
М.	бало́тным	бало́тнай	бало́тным	бало́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Бало́тня

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

бало́тца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Бало́тца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Бало́тчыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы