Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Вяжо́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Вяжо́ўка
Р. Вяжо́ўкі
Д. Вяжо́ўцы
В. Вяжо́ўку
Т. Вяжо́ўкай
Вяжо́ўкаю
М. Вяжо́ўцы

Вяжу́ці

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вяжу́ці
Р. Вяжу́ць
Вяжу́цяў
Д. Вяжу́цям
В. Вяжу́ці
Т. Вяжу́цямі
М. Вяжу́цях

вя́жучы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вя́жучы вя́жучая вя́жучае вя́жучыя
Р. вя́жучага вя́жучай
вя́жучае
вя́жучага вя́жучых
Д. вя́жучаму вя́жучай вя́жучаму вя́жучым
В. вя́жучы (неадуш.) вя́жучую вя́жучае вя́жучыя (неадуш.)
Т. вя́жучым вя́жучай
вя́жучаю
вя́жучым вя́жучымі
М. вя́жучым вя́жучай вя́жучым вя́жучых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вя́жучы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вя́жучы вя́жучая вя́жучае вя́жучыя
Р. вя́жучага вя́жучай
вя́жучае
вя́жучага вя́жучых
Д. вя́жучаму вя́жучай вя́жучаму вя́жучым
В. вя́жучы (неадуш.) вя́жучую вя́жучае вя́жучыя (неадуш.)
Т. вя́жучым вя́жучай
вя́жучаю
вя́жучым вя́жучымі
М. вя́жучым вя́жучай вя́жучым вя́жучых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вя́жы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вя́жы
Р. Вя́ж
Вя́жаў
Д. Вя́жам
В. Вя́жы
Т. Вя́жамі
М. Вя́жах

Вяжы́шча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вяжы́шча
Р. Вяжы́шча
Д. Вяжы́шчу
В. Вяжы́шча
Т. Вяжы́шчам
М. Вяжы́шчы

вя́з

‘драўніна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. вя́з
Р. вя́зу
Д. вя́зу
В. вя́з
Т. вя́зам
М. вя́зе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вя́з

‘дрэва’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вя́з вя́зы
Р. вя́за вя́заў
Д. вя́зу вя́зам
В. вя́з вя́зы
Т. вя́зам вя́замі
М. вя́зе вя́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вя́з

‘перакладзіна ў санях’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вя́з вязы́
Р. вя́за вязо́ў
Д. вя́зу вяза́м
В. вя́з вязы́
Т. вя́зам вяза́мі
М. вя́зе вяза́х

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вя́з

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вя́з
Р. Вя́за
Д. Вя́зу
В. Вя́з
Т. Вя́зам
М. Вя́зе