вядзьма́рыць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вядзьма́ру |
вядзьма́рым |
| 2-я ас. |
вядзьма́рыш |
вядзьма́рыце |
| 3-я ас. |
вядзьма́рыць |
вядзьма́раць |
| Прошлы час |
| м. |
вядзьма́рыў |
вядзьма́рылі |
| ж. |
вядзьма́рыла |
| н. |
вядзьма́рыла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вядзьма́рачы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вядзьма́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вядзьма́цтва |
| Р. |
вядзьма́цтва |
| Д. |
вядзьма́цтву |
| В. |
вядзьма́цтва |
| Т. |
вядзьма́цтвам |
| М. |
вядзьма́цтве |
Крыніцы:
piskunou2012.
вядзьма́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вядзьма́чка |
вядзьма́чкі |
| Р. |
вядзьма́чкі |
вядзьма́чак |
| Д. |
вядзьма́чцы |
вядзьма́чкам |
| В. |
вядзьма́чку |
вядзьма́чак |
| Т. |
вядзьма́чкай вядзьма́чкаю |
вядзьма́чкамі |
| М. |
вядзьма́чцы |
вядзьма́чках |
Крыніцы:
piskunou2012.
вядзьма́чыць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вядзьма́чу |
вядзьма́чым |
| 2-я ас. |
вядзьма́чыш |
вядзьма́чыце |
| 3-я ас. |
вядзьма́чыць |
вядзьма́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
вядзьма́чыў |
вядзьма́чылі |
| ж. |
вядзьма́чыла |
| н. |
вядзьма́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вядзьма́ч |
вядзьма́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вядзьма́чачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вядо́ма
часціца
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вядо́ма
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| вядо́ма |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.