нале́жваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нале́жваю |
нале́жваем |
| 2-я ас. |
нале́жваеш |
нале́жваеце |
| 3-я ас. |
нале́жвае |
нале́жваюць |
| Прошлы час |
| м. |
нале́жваў |
нале́жвалі |
| ж. |
нале́жвала |
| н. |
нале́жвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нале́жвай |
нале́жвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
нале́жваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
нале́жна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| нале́жна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
нале́жнае
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
нале́жнае |
| Р. |
нале́жнага |
| Д. |
нале́жнаму |
| В. |
нале́жнае |
| Т. |
нале́жным |
| М. |
нале́жным |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
нале́жнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нале́жнасць |
| Р. |
нале́жнасці |
| Д. |
нале́жнасці |
| В. |
нале́жнасць |
| Т. |
нале́жнасцю |
| М. |
нале́жнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нале́жны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нале́жны |
нале́жная |
нале́жнае |
нале́жныя |
| Р. |
нале́жнага |
нале́жнай нале́жнае |
нале́жнага |
нале́жных |
| Д. |
нале́жнаму |
нале́жнай |
нале́жнаму |
нале́жным |
| В. |
нале́жны (неадуш.) нале́жнага (адуш.) |
нале́жную |
нале́жнае |
нале́жныя (неадуш.) нале́жных (адуш.) |
| Т. |
нале́жным |
нале́жнай нале́жнаю |
нале́жным |
нале́жнымі |
| М. |
нале́жным |
нале́жнай |
нале́жным |
нале́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нале́жыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
нале́жыцца |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
нале́жылася |
Крыніцы:
piskunou2012.
Нале́знікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Нале́знікі |
| Р. |
Нале́знікаў |
| Д. |
Нале́знікам |
| В. |
Нале́знікі |
| Т. |
Нале́знікамі |
| М. |
Нале́зніках |
нале́зці
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нале́зу |
нале́зем |
| 2-я ас. |
нале́зеш |
нале́зеце |
| 3-я ас. |
нале́зе |
нале́зуць |
| Прошлы час |
| м. |
нале́з |
нале́злі |
| ж. |
нале́зла |
| н. |
нале́зла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нале́зь |
нале́зьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нале́зшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нале́пка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нале́пка |
нале́пкі |
| Р. |
нале́пкі |
нале́пак |
| Д. |
нале́пцы |
нале́пкам |
| В. |
нале́пку |
нале́пкі |
| Т. |
нале́пкай нале́пкаю |
нале́пкамі |
| М. |
нале́пцы |
нале́пках |
Крыніцы:
piskunou2012.