паляўніцтваінспе́ктар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паляўніцтваінспе́ктар |
паляўніцтваінспе́ктары |
| Р. |
паляўніцтваінспе́ктара |
паляўніцтваінспе́ктараў |
| Д. |
паляўніцтваінспе́ктару |
паляўніцтваінспе́ктарам |
| В. |
паляўніцтваінспе́ктара |
паляўніцтваінспе́ктараў |
| Т. |
паляўніцтваінспе́ктарам |
паляўніцтваінспе́ктарамі |
| М. |
паляўніцтваінспе́ктару |
паляўніцтваінспе́ктарах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
паляўніцтваінспе́кцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паляўніцтваінспе́кцыя |
| Р. |
паляўніцтваінспе́кцыі |
| Д. |
паляўніцтваінспе́кцыі |
| В. |
паляўніцтваінспе́кцыю |
| Т. |
паляўніцтваінспе́кцыяй паляўніцтваінспе́кцыяю |
| М. |
паляўніцтваінспе́кцыі |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
паляўніцтваўпара́дкаванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паляўніцтваўпара́дкаванне |
| Р. |
паляўніцтваўпара́дкавання |
| Д. |
паляўніцтваўпара́дкаванню |
| В. |
паляўніцтваўпара́дкаванне |
| Т. |
паляўніцтваўпара́дкаваннем |
| М. |
паляўніцтваўпара́дкаванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
паляўні́чы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паляўні́чы |
паляўні́чая |
паляўні́чае |
паляўні́чыя |
| Р. |
паляўні́чага |
паляўні́чай паляўні́чае |
паляўні́чага |
паляўні́чых |
| Д. |
паляўні́чаму |
паляўні́чай |
паляўні́чаму |
паляўні́чым |
| В. |
паляўні́чы (неадуш.) паляўні́чага (адуш.) |
паляўні́чую |
паляўні́чае |
паляўні́чыя (неадуш.) паляўні́чых (адуш.) |
| Т. |
паляўні́чым |
паляўні́чай паляўні́чаю |
паляўні́чым |
паляўні́чымі |
| М. |
паляўні́чым |
паляўні́чай |
паляўні́чым |
паляўні́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
паляўні́чы
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
паляўні́чы |
паляўні́чыя |
| Р. |
паляўні́чага |
паляўні́чых |
| Д. |
паляўні́чаму |
паляўні́чым |
| В. |
паляўні́чага |
паляўні́чых |
| Т. |
паляўні́чым |
паляўні́чымі |
| М. |
паляўні́чым |
паляўні́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
паляўні́чы-сабака́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паляўні́чы-сабака́р |
паляўні́чыя-сабакары́ |
| Р. |
паляўні́чага-сабакара́ |
паляўні́чых-сабакаро́ў |
| Д. |
паляўні́чаму-сабакару́ |
паляўні́чым-сабакара́м |
| В. |
паляўні́чага-сабакара́ |
паляўні́чых-сабакаро́ў |
| Т. |
паляўні́чым-сабакаро́м |
паляўні́чымі-сабакара́мі |
| М. |
паляўні́чым-сабакару́ |
паляўні́чых-сабакара́х |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
паляце́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палячу́ |
паляці́м |
| 2-я ас. |
паляці́ш |
палеціце́ |
| 3-я ас. |
паляці́ць |
паляця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
паляце́ў |
паляце́лі |
| ж. |
паляце́ла |
| н. |
паляце́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паляці́ |
паляці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паляце́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Паля́цічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Паля́цічы |
| Р. |
Паля́ціч Паля́цічаў |
| Д. |
Паля́цічам |
| В. |
Паля́цічы |
| Т. |
Паля́цічамі |
| М. |
Паля́цічах |